ماده۹۱قانون اجازه الحاق دولت ایران به قراردادهای معروف به قرارداد ژنو (مصوب ۱۳۳۴)مصوب ۱۳۳۴ · ماده ۹۱ از ۱۵۹

فرار یک اسیر جنگی در موارد ذیل مقرون بموفقیت شناخته خواهد شد:

1. ۱در صورتی‌که بنیروهای مسلح دولت متبوع خود یا بنیروهای مسلح یک دولت متحد آن ملحق شود.
2. ۲در صورتی‌که از اراضی تحت اختیار دولت بازداشت‌کننده یا دولت متفق ان خارج شود.
3. ۳در صورتی‌که بهیک کشتی تحت پرچم دولت متبوع خود یا یک دولت متحد آن که در آب‌های ساحلی دولت بازداشت‌کننده باشد ملحق شود‌مشروط به‌این‌که کشتی مزبور تحت امر دولت بازداشت‌کننده واقع نباشد. ‌اسیران جنگی که بمصداق این ماده موفق بفرار شوند اگر مجدداً اسیر گردند مشمول هیچ‌گونه مجازاتی برای فرار سابق خود نخواهند بود. ماده ۹۱- در هر محل بازداشت یک درمانگاه متناسب تحت نظر یکپزشگ[یکپزشک] ذیصلاحیت دائر خواهد شد که در آنجا بازداشتیان از پرستارهای طبی که‌احتیاج داشته باشند و همچنین از رژیم غذایی متناسب بهره‌مند گردند. برای بیماران مبتلی به بیماری‌های واگیردار و بیماری‌های دماغی اماکن مجزا‌اختصاص داده خواهد شد. ‌ زنان در دوران وضع حمل و بازداشتیانی که مبتلی به بیماری شدیدی باشند یا حالشان مستلزم عمل جراحی یا بستری شدن در بیمارستان باشد در هر‌بنگاه مناسب پذیرفته خواهند شد تا تحت معالجه و پرستاری واقع شوند و پرستاری و معالجه آنان نباید کمتر از آنچه در مورد عامه اهالی معمول است ‌باشد. ‌بازداشتیان مرجحاً توسط کارکنان طبی که هموطن خودشان باشند تحت معالجه قرار خواهند گرفت. ‌ بازداشتیان را نمی‌توان از مراجعه بمقامات پزشگی[پزشکی] جهت معاینه ممنوع ساخت مقامات پزشگی[پزشکی] دولت بازداشت‌کننده به هر بازداشتی که مورد معالجه‌قرار گرفته باشد در صورت تقاضا گواهینامه رسمی حاکی از نوع بیماری یا جراحات و مدت معالجه و معالجاتی که شده تسلیم خواهند نمود. ‌المثنای گواهی مزبور بآژانس مرکزی مذکور در ماده ۱۴۰ ارسال خواهد شد. ‌معالجه و تهیه کلیه آلاتی که برای حفظ بازداشتیان در حال سلامت کامل لازمست من‌جمله اعضای مصنوعی از قبیل دندان مصنوعی و غیره و عینک‌ مجاناً به آن‌ها داده نخواهد شد.