ماده۷۱قانون اجازه الحاق دولت ایران به قراردادهای معروف به قرارداد ژنو (مصوب ۱۳۳۴)مصوب ۱۳۳۴ · ماده ۷۱ از ۱۵۹
اسیران جنگی مجازند که کارت و نامه دریافت و ارسال کنند. چنانچه دولت بازداشتکننده معتقد باشد که لازمست مکاتبات مزبور محدود شود لااقل باید هر ماه اجازه ارسال دو نامه و چهار کارت کهحتیالمقدور طبق نمونههای پیوست این قرارداد باشد بدهد (کارتهای مذکور در ماده ۷۰ جزو این تعداد نیست). محدودیتهای دیگری نمیتوان برقرار ساخت مگر آنکه دولت حامی بملاحظه مشکلاتی که برای دولت دستگیرکننده در استخدام عده کافی مترجم خوب جهت اجرای سانسور موجود باشد محدودیت ای مزبور را بخیر و صلاح اسیران تشخیص دهد. در صورتیکه بنا باشد نامههای وارده بهعنوان اسیران جنگی محدود شود تصمیم آنرا فقط دولت متبوع آنان احیاناً بنا بر تقاضای دولت بازداشتکنندهباید اتخاذ نماید کارتها و نامهها باید توسط سریعترین وسائلی که دولت بازداشتکننده دارد حمل شود و نباید آنها را برای مقاصد انضباطی نگاهداشتیا بتأخیر انداخت. اسیران جنگی که مدتی از خانواده خود بی خبر مانده باشند یا وصول و ارسال خبر برای آنها از طریق عادی غیر مقدور باشد و آنهاهی که با خانواده خود بعد مسافت فوقالعاده دارند اجازه خواهند یافت تلگرافاتی بکسان خود بفرستند. وجه این قبیل تلگرافات به بدهکار حساب آنان نزد دولتبازداشتکننده منظور یا از محل پولی که موجود دارند پرداخت خواهد شد همچنین اسیران در مقام فوریت یتوانند از این قاعده استفاده کنند. بهطور کلی مکاتبات اسیران جنگی به زبان مادری خودشان تحریر خواهد یافت و دولتهای متخاصم میتوانند السنه دیگری را هم مجاز نمایند. کیسههای حاوی پست اسیران جنگی بدقت مهر و موم خواهد شد و برچسبی خواهد خورد که محتویات آنها را بهطور وضوح معلوم کند آنوقت بدفاتر پست مقصد ارسال خواهد گردید. ماده ۷۱- دادگاههای صالحه دولت اشغالکننده نمیتوانند هیچ گونه حکم محکومیتی صادر کند مگر آن که دادرسی منظمی قبلاً انجام شده باشد. هر متهمی که توسط دولت اشغالکننده تعقیب میشود جزییات موارد اتهام بدون تأخیر کتباً به زبانی که بفهمد باو اطلاع داده خواهد شد و بازجویی اوهر چه زودتر بهعمل خواهد آمد. هر گاه تعقیب شخص مورد حمایت بهعلت اتهامی باشد که احتمالاً منجر به محکومیت اعدام یا زندان از دو سال به بالا گردد دولت اشغالکننده مراتب را در مورد هر تعقیب بهدولت حامی اطلاع خواهد داد و دولت حامی میتواند در هر موقع جریان دادرسی را جویاشود. بعلاوه دولت حامی حق خواهد داشت در صورت تقاضا هرگونه اطلاعاتی درباره این قبیل دادرسیها و هر تعقیب دیگری که توسط دولتاشغالکننده بر علیه اشخاص مورد حمایت بهعمل آید کسب کند. اطلاع مذکور در بند دوم این ماده که باید بهدولت حامی داده شود هر چه زودتر صورت خواهد گرفت و در هر حال باید سه هفته قبل از تاریخ اولینجلسه دادرسی بهدولت حامی واصل گردد. چنانچه در موقع افتتاح جلسه دادرسی اثبات نشود که مقررات این ماده کلاً رعایت گردیده دادرسی نباید صورت گیرد. اطلاع مزبور خصوصاً شاملعوامل زیر خواهد بود: الف- هویت متهم. ب- محل اقامت یا بازداشت. ج- شرح مورد یا موارد اتهام (با تعیین مقررات جزایی که مبنای اتهام است). د- ذکر دادگاهی که مأمور قضاوت قضیه است. ه- محل و تاریخ نخستین جلسه دادرسی.