ماده۱۲۵قانون اجازه الحاق دولت ایران به قراردادهای معروف به قرارداد ژنو (مصوب ۱۳۳۴)مصوب ۱۳۳۴ · ماده ۱۲۵ از ۱۵۹
دولتهای بازداشتکننده با حفظ حق اقداماتی که برای تضمین امنیت یا مواجهه با هرگونه ضرورت عادلانه دیگر لازم میدانند سازمانهای مذهبی و جمعیتهای تعاونی و یا هر سازمان دیگری را که بکمک اسیران جنگی بیاید با حسن قبول تلقی خواهد کرد و کلیه تسهیلات را برای آنها ونمایندگان رسمی آنها بهمنظور ملاقات اسیران و تقسیم اعانات و لوازم از هر مبدأ که برای مقاصد مذهبی و تعلیمی و تفریحی و کمک در ایجاد تشکیلاتی برای اوقات بهیکاری در داخل بازداشتگاه اختصاصی داشته باشد فراهم خواهند آورد. جمعیتها و سازمانهای فوق ممکن است خواه در خاک دولت بازداشتکننده یا در کشور دیگری تشکیل شوند و خواه جنبه بینالمللی داشته باشند. دولت بازداشتکننده میتواند عده جمعیتها و سازمانهایی را که نمایندگان آنها اجازه فعالیت در خاک او تحت نظر او دارند محدود سازد مشروط بر اینکه محدودیت طوری نباشد که مانع شود از اینکه بکلیه اسیران جنگی کمک مؤثر و کافی برسد. در هر زمان موقعیت مخصوص کمیته بینالمللی صلیب سرخ در این مرحله به رسمیت شناخته و محترم شمرده خواهد شد. هنگامی که اعانات یا لوازمی برای مقاصد مذکور فوق به اسیران جنگی تسلیم میشود و یا لااقل در اسرع وقت رسیدهایی بامضای معتمد اسیران مزبور مربوط به هر مرسوله بهعنوان جمعیت تعاونی یا سازمانی که امانت را فرستاده تنظیم خواهد شد. در همان حال رسیدهایی برای امانات مزبورتوسط مقامات اداری که عهدهدار حراست اسیران جنگیاند تسلیم خواهد گردید. ماده ۱۲۵- بازداشتیان محکوم بمجازات انتظامی حق خواهند داشت هر روز ورزش کنند و لااقل دو ساعت در هوای آزاد باشند. در صورتیکه تقاضاکنند به آنها اجازه داده خواهد شد که در معاینه طبی روزانه حضور یابند. معالجاتی که لازمه وضع مزاج آنهاست درباره آنان بهعمل خواهد آمد و درصورت اقتضا به درمانگاه محل بازداشت یا بهیک بیمارستان انتقال خواهند یافت. اجازه خواندن و نوشتن و ارسال و دریافت نامه خواهند داشت ولی امانات و وجوه ارسالی فقط در پایان مدت مجازات به آنها تسلیم خواهد شد و تا آنوقت امانات و وجوه مزبور به کمیته بازداشتیان سپرده خواهد شد و کمیته مزبور مواد غذایی فاسد شدنی موجوده در امانات را به درمانگاه تسلیمخواهد کرد. هیچ بازداشتی که محکومیت انتظامی یابد نباید از مزایای مقررات مواد ۱۰۷ و ۱۴۳ محروم گردد.