ماده۱۹۹قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایرانماده ۱۹۷ از ۱۹۷

برای جلوگیری از افزایش بدهی دولت به بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران در جریان یکسان‌ سازی نرخ ارز، دولت مجاز است معادل‌ ریالی بازپرداخت ما به‌ التفاوت اعتبارات اسنادی گشایش یافته سنوات گذشته با نرخ‌های کمتر از نرخ گواهی سپرده ارزی که پرداخت آن‌ها بر عهده دولت‌ می‌باشد، پس از استفاده از تجدید ارزیابی خالص دارائی‌‌های خارجی بانک مرکزی از حساب ذخیره ارزی حداکثر مطابق ارقام پیش‌بینی شده در بودجه‌ سالانه کل کشور برداشت و با اعمال در درآمد و هزینه‌‌های دولت (‌از طریق خزانه‌ داری کل) نسبت به تسویه حساب اقدام نماید. آیین‌نامه اجرایی این‌ تبصره با پیشنهاد مشترک سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور، وزارت امور اقتصادی و دارائی و بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران به تصویب هیأت‌ وزیران خواهد رسید.

به دولت اجازه داده می‌شود، در سال ۱۳۸۲ تا مبلغ دو میلیارد و پانصد‌ میلیون (۰۰۰ /۰۰۰ /۵۰۰ /۲) دلار برای جلوگیری از افزایش بدهی دولت به بانک مرکزی‌ جمهوری اسلامی ایران ناشی از یکسان‌ سازی نرخ ارز و همچنین باز پرداخت بدهی‌‌های‌ سر رسید شده مربوط به وام‌های ارزی دریافتی دولت در سال‌های ۱۳۷۸ الی ۱۳۸۱ و بقیه‌ برای اجرای طرح‌های عمرانی آب، از موجودی «‌حساب ذخیره ارزی» استفاده نماید.

معادل ریالی تا سقف پانصد و هفتاد میلیون (۰۰۰ /۰۰۰ /۵۷۰) دلار جهت تخصیص طرح‌های تملک دارائی‌های سرمایه‌ای ملی و استانی. معادل ریالی تا سقف سیصد و پنجاه میلیون (۰۰۰ /۰۰۰ /۳۵۰) دلار جهت جبران خسارات ناشی از برف استان گیلان، زلزله زرند و راور کرمان و جبران خسارات ناشی از خشکسالی و سرما زدگی و زلزله و حوادث غیر مترقبه وقوع یافته. معادل ریالی تا سقف بیست میلیون (۰۰۰ /۰۰۰ /۲۰) دلار جهت تکمیل طرح چاه نیمه چهارم در استان سیستان و بلوچستان. به منظور جلوگیری از رشد نقدینگی، اجازه داده می‌شود که پرداخت وجه از محل این تخصیص تا پایان شهریورماه سال ۱۳۸۴ متناسب با واریز وجوه ریالی ناشی از تسعیر نهصد و چهل میلیون (۰۰۰ /۰۰۰ /۹۴۰) دلار توسط خزانه انجام گیرد. بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران مکلف است به تدریج و تا پایان مرداد ماه معادل ریالی اعتبار ارزی یاد شده را به خزانه واریز نماید.