در این آیین نامه اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار می روند:
- بانک مرکزی: بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران.
- هیئت عالی: هیئت عالی بانک مرکزی.
- صندوق: صندوق ضمانت سپرده ها.
- مؤسسه اعتباری: اشخاص حقوقی که با مجوز بانک مرکزی یا به موجب قانون، تحت عنوان «بانک» یا «مؤسسه اعتباری غیربانکی» به انجام عملیات بانکی مبادرت می نمایند.
- مؤسسه اعتباری ناتراز ناسالم (غیرقابل احیاء): مؤسسه اعتباری که به موجب مصوبه هیئت عالی به منظور اجرای گزیر در اختیار صندوق قرار گرفته است.
- هیئت اجرای گزیر: هیئت موضوع بند (7) ماده (30) قانون بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران که توسط صندوق برای مؤسسه اعتباری در حال گزیر منصوب می شود؛
- شرکت: شرکت مدیریت دارایی های شبکه بانکی.
- قانون: قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران مصوب 1403.
- اموال: املاک، مستغلات و سهام متعلق به مؤسسه اعتباری که حسب ضوابط ابلاغی بانک مرکزی، مازاد تلقی و طبق مفاد این آیین نامه، جهت مولدسازی، بازاریابی، واگذاری و فروش در اختیار شرکت قرار گرفته یا به شرکت منتقل می شود.
- قیمت پایه: قیمتی است که با توجه به گزارشات کارشناسی رسمی و آیین نامه معاملات شرکت تعیین و به تصویب هیئت مدیره شرکت می رسد.
- مولدسازی: هرگونه اقدام به منظور تکمیل، آماده سازی، ایجاد ارزش افزوده اقتصادی و تسهیل فروش اموال.
- واگذاری: انتقال مالکیت از شخص واگذارنده به شخص واگذارشونده به صورت معوض یا بلاعوض.