ماده۱آییننامه انضباطی دانشجویان جمهوری اسلامی ایرانمصوب ۱۳۷۴ · ماده ۱ از ۱۴
تعاریف: الف – منظور از دانشگاه یا مؤسسه آموزش عالى، دانشگاهها و مؤسسات و مجتمعهاى آموزش عالى و پژوهشى دولتى یا غیردولتى است که طبق مقررات وزارتین فرهنگ و آموزش عالى و بهداشت و درمان و آموزش پزشکى مدرک رسمى بالاتر از دیپلم (ولو به عنوان معادل) صادر مىکنند که در این آییننامه به آنها «دانشگاه» اطلاق میشود. ب – دانشجوى داخل: هر فردى است که در یکى از دانشگاهها به صورت حضورى یا غیرحضورى به تحصیل اشتغال داشته باشد که در این آییننامه به آن «دانشجو» اطلاق میشود. ج – دانشجوى وابسته: به فردى که به عنوان دانشجوى بورسیه یا ارز بگیر در یکى از دانشگاههاى خارج از کشور تحصیل میکند، گفته میشود. د – دانشجوى خارجى: به دانشجوى تبعه کشورهاى خارجى گفته میشود که در دانشگاه جمهورى اسلامى ایران تحصیل میکند. هـ – زمان تحصیل: با زمان ثبتنام اولیه در دانشگاه آغاز و با اخذ مدرک یا گواهى موقت یا انصراف یا اخراج خاتمه یافته تلقى میشود.