در این آیین نامه، اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار می روند:
- صنعت سوخت رسانی دریایی: تولید، تأمین و توزیع سوخت دریایی که از طریق بنادر و یا شناورها در دریا انجام می شود.
- خدمات جانبی: خدمات فنی و مهندسی، پزشکی و بهداشتی، تعمیرات، تأمین اقلام مکانیکی و مصرفی، جمع آوری پسماندهای نفتی و زباله های کشتی، دفع زائدات و پساب، تأمین آذوقه و آب مورد نیاز، امکان اسکان و جابجایی خدمه کشتی، خدمات درمانی برای خدمه کشتی و سایر ملزومات مورد نیاز کشتی و خدمه آن حسب مورد براساس مجوز مربوط برابر آیین نامه تأسیس و فعالیت شرکت های بندری و دریایی مصوب 1402 شورای عالی هماهنگی ترابری کشور.
- سوخت دریایی: سوخت هایی از قبیل نفت کوره، نفت گاز یا هر نوع سوخت دریایی استاندارد مورد تأیید سازمان بین المللی دریانوردی که به عنوان سوخت مصرفی انواع شناورها اعلام شده است.
- فعالیت سوخت رسانی دریایی: تأمین، ذخیره سازی، انتقال، تحویل و خرده فروشی سوخت دریایی به وسیله خطوط انتقال سوخت در بنادری که امکان پهلوگیری کشتی ها وجود دارد و یا شناورهای سوخت رسان.
- مجوز فعالیت سوخت رسانی دریایی: مجوزی که مطابق مقررات این آیین نامه و شرایط اختصاصی اعلامی در آیین نامه تأسیس و فعالیت شرکت های بندری و دریایی مصوب 1402 شورای عالی هماهنگی ترابری کشور، برای اشخاص حقوقی متقاضی به منظور انجام فعالیت سوخت رسانی دریایی توسط سازمان بنادر و دریانوردی صادر می شود.
- دستگاه های ذی ربط فعالیت سوخت رسانی دریایی: وزارت نفت و شرکت های تابعه ذی ربط آن، وزارت راه و شهرسازی (سازمان بنادر و دریانوردی)، وزارت صنعت، معدن و تجارت، وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح، سازمان مناطق آزاد تجاری ـ صنعتی و ویژه اقتصادی، بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران و وزارت امور اقتصادی و دارایی (گمرک جمهوری اسلامی ایران)، سازمان ملی استاندارد ایران، ستاد مرکزی مبارزه با قاچاق کالا و ارز که براساس قوانین و مقررات، در خصوص اعطای مجوزها یا فرایندهای مربوط به فعالیت سوخت رسانی دریایی دارای وظایف یا اختیاراتی می باشند.
- شرکت سوخت رسان: شرکت دارای مجوز از سازمان بنادر و دریانوردی که هریک از فعالیت های تأمین، ذخیره سازی، انتقال، تحویل و خرده فروشی سوخت دریایی را به وسیله شناورهای سوخت رسان و یا خطوط انتقال سوخت انجام می دهد.
شرکت های سوخت رسان متقاضی فعالیت در مناطق ویژه اقتصادی/ جزایر نفتی موظف به دریافت تأییدیه رعایت استانداردهای مصوب وزارت نفت در زمینه ساخت و انتقال فراورده های نفتی می باشند. 8 ـ آب های تحت حاکمیت و صلاحیت کشور: آب های موضوع قانون مناطق دریایی جمهوری اسلامی ایران در خلیج فارس و دریای عمان مصوب 1372 و آب های تحت حاکمیت و صلاحیت دولت جمهوری اسلامی ایران در دریای خزر و رودخانه های قابل کشتیرانی ایران. 9ـ محدوده مجاز سوخت رسانی: محدوده های جغرافیایی تعیین شده توسط سازمان بنادر و دریانوردی در آب های تحت حاکمیت و صلاحیت کشور که شرکت های سوخت رسان، مجاز به انجام فعالیت سوخت رسانی دریایی در آن مناطق می باشند.