ماده۲آییننامه اجرایی قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون لغو ضرورت تصدیق رسمی اسناد دولتی بیگانهمصوب ۱۳۹۷ · ماده ۲ از ۱۸
اسناد مشمول این آییننامه شامل اسناد موضوع ماده (۱) کنوانسیون و اسناد رسمی موضوع ماده (۱۲۸۷) قانون مدنی ـ مصوب ۱۳۱۴ـ به شرح زیر است: الف ـ اسناد صادرشده از سوی مرجع رسمی یا مقام منصوب مراجع قضایی یا غیرقضایی که به حکم قانون تشکیل شدهاند. ب ـ اسناد اداری و گواهیهای صادرشده از سوی مراجع عمومی مانند اسناد هویتی و گواهیهای صادرشده از سوی سازمان ثبت احوال کشور، مدارک تحصیلی و آموزشی، مدارک شغلی، گواهینامههای صادرشده از سوی دستگاههای ذیربط، اسناد مسافرتی، مدارک و گواهیهای پزشکی، گواهیهای پزشکی قانونی، گواهیهای بانکی، پروانههای کسب و پیشه و فعالیتهای شغلی، گواهیهای معتبر صادرشده از سوی شرکتها و بنگاههای ثبتشده تابعه یا وابسته به مؤسسات عمومی و گواهیهای صادرشده از سوی شهرداریها. پ ـ اسناد و گواهیهای تنظیمشده در دفاتر اسناد رسمی و دفاتر رسمی ازدواج و طلاق و همچنین مدارک و گواهیهای صادرشده از سوی سازمان ثبت اسناد و املاک کشور مانند اسناد مالکیت و آگهیهای رسمی. ت ـ گواهینامههای رسمی پیوست اسنادی که اشخاص به اعتبار سمت شخصی خود امضا کردهاند، نظیر گواهینامههای رسمی که به ثبت و ضبط سند یا واقعهای پرداختهاند که در تاریخ معینی وجود داشته است و همچنین تصدیق امضا در دفاتر اسناد رسمی.
کنوانسیون در موارد زیر اعمال نمیشود: الف ـ اسنادی که توسط نمایندگیهای سیاسی یا کنسولی تنظیم شدهاند. ب ـ اسناد اداری که ارتباط مستقیم با عملیات تجاری یا گمرکی دارند. فصل دوم ـ تأیید و پذیرش اسناد بیگانه در کشور