در این آییننامه اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار میروند: الف ـ اوراق تسویه خزانه: اسناد تعهدی خاصی که به منظور تسویه بدهیهای قطعی دولت به اشخاص متقاضی با مطالبات قطعی دولت از اشخاص مزبور توسط وزارت امور اقتصادی و دارایی صادر و در اختیار اشخاص طلبکار و متقابلاً بدهکار قرار میگیرد. ب ـ دستگاه طلبکار: وزارتخانهها و مؤسسات دولتی که دارای مطالبات قطعی از اشخاص متقاضی میباشند. پ ـ دستگاه بدهکار: وزارتخانهها، مؤسسات دولتی و طرحهای تملک داراییهای سرمایهای (طرحهایی که اعتبارات آنها از محل بودجه عمومی دولت تأمین میشود و مربوط به مؤسسات و نهادهای عمومی غیردولتی و شرکتهای دولتی میباشد) که دارای بدهی قطعی به اشخاص متقاضی میباشند. ت ـ اشخاص متقاضی: اشخاص حقیقی و حقوقی تعاونی و خصوصی که به منظور تسویه مطالبات و بدهیها از/ به دستگاه بدهکار/ طلبکار، متقاضی دریافت اوراق تسویه خزانه میباشند. ث ـ بدهیهای قطعی دولت: بدهی دستگاههای بدهکار به اشخاص متقاضی که به استناد ماده (۱۹) قانون محاسبات عمومی کشور ـ مصوب۱۳۶۶ـ در چارچوب مقررات مربوط تا پایان سال ۱۳۹۳ ایجاد و با توجه به ماده (۲۰) قانون مذکور تسجیل شده و به تأیید ذیحساب (در دستگاههای اجرایی فاقد ذیحساب مدیرمالی یا عناوین مشابه) و رییس دستگاه اجرایی ذیربط رسیده باشد و یا توسط سازمان حسابرسی، حسابرسی ویژه شده باشد. ج ـ مطالبات قطعی دولت: مطالبات دستگاههای طلبکار از اشخاص متقاضی بابت منابع عمومی به استثنای منابع حاصل از نفت و فرآوردههای نفتی، منابع حاصل از واگذاری شرکتهای دولتی (با سررسید سالجاری و سالهای آتی) و درآمدهای دارای مصارف خاص (درآمد ـ هزینه) که به تأیید ذیحساب (در دستگاههای اجرایی فاقد ذیحساب مدیر مالی یا عناوین مشابه) و رییس دستگاه اجرایی ذیربط رسیده باشد.