ماده۱۳آییننامه اجرای قانون جلب و حمایت سرمایههای خارجی مصوب ۱۳۳۵ · ماده ۱۳ از ۱۸
انتقال اصل و یا سود سرمایههای خارجی که بر طبق ماده یک قانون جلب و حمایت سرمایههای خارجی بایران وارد و بکار انداخته شده بخارج کشور بصورت ارز و یا کالای مجاز تابع مقررات ذیل خواهد بود: الف – پس از رسیدگی ترازنامه و تشخیص سود سالیانه از طرف هیأت رسیدگی صاحب سرمایه میتواند با اجازه هیأت مزبور سود ویژه حاصله درایران را پس از کسر مالیات و عوارض و اندوختههای قانونی بهمان ارزی که سرمایه را وارد نموده است بخارج انتقال دهد. هیأت رسیدگی نباید بدون عذر موجه صدور اجازه را بیش از سه ماه از تاریخ وصول ترازنامه بتأخیر اندازد. هر گاه مقدورات ارزی دولت اجازه ندهد تمام یا قسمتی از سود صاحب سرمایه را در آن سال بخارج انتقال دهد بتقاضای او اجازه داده خواهد شد کالای مجاز بدون سپردن تعهد ارزی صادر نماید. ب – صاحب سرمایه خارجی که بخواهد طبق ماده ۵ قانون جلب سرمایههای خارجی سرمایه خود را از ایران خارج کند موظف است ترازنامه خود را در تاریخ خاتمه عملیات در ایران تنظیم و بضمیمه پیش آگهی مذکور در ماده ۵ قانون تسلیم هیئت رسیدگی بنماید. هیأت رسیدگی پس ازبررسیهای لازم اجازه صادر خواهد نمود که ارز مورد تقاضا را در ظرف مدتی که در پروانه تعیین شده خارج نماید. مدت مندرج در پروانه نباید از سه ماه تجاوز نماید مگر اینکه میزان سرمایههائی که خارج میشود بقدری زیاد باشد که بنظر هیأت رسیدگی باعث اشکالات ارزی بشود در اینصورت مدت طولانی تری پیش بینی میشود ولی در هر حال نباید میزان انتقال در هر سال از سی درصد سرمایه کمتر باشد. ج – نرخ ارز برای انتقال سود یا برگشت سرمایه نرخ فروش بانک در روز انتقال خواهد بود. د – درآمد حاصل از ترقی قیمتها هنگام فروش سرمایه غیر نقدی قابل تبدیل بارز نخواهد بود ولی سرمایه گذار میتواند بابت آن کالاهای ایرانی بدون سپرده تعهد فروش ارز بخارجه صادر نماید. هـ – در صورت فروش یا واگذاری اصل سرمایه و یا سهمالشرکه خارجی در ایران دارند آن میتواند مبلغ حاصل از فروش یا واگذاری را طبق مقررات قانون جلب و حمایت سرمایههای خارجی و این آیین نامه انتقال دهد و در صورت تمایل و تقاضا میتواند تمام یا جزئی از آنرا مجدداً در ایران بکار اندازد. و – سرمایه گذار خارجی میتواند با رعایت تبصره ۲ از ماده ۳ قانون جلب و حمایت سرمایههای خارجی سرمایه یا سهمالشرکه خود را با موافقت هیأت رسیدگی بسرمایه گذار خارجی دیگری واگذار نماید در این صورت انتقال گیرنده از نظر مقررات قانون جلب سرمایههای خارجی و این آیین نامه جانشین سرمایه گذار اول خواهد بود. ز – هر گاه سرمایه گذار خارجی نخواهد سرمایه و سود ویژه حاصله را در ظرف مدت پیشبینی شده در اجازه نامه بخارجه انتقال دهد در صورتیکه مجدداً از هیأت رسیدگی طبق مقررات این آیین نامه کسب اجازه نماید سرمایه و سود مزبور در اختیار صاحب آن در ایران باقی خواهد ماند ولی مشمول قانون جلب و حمایت سرمایههای خارجی و این آیین نامه نخواهد بود. ح – بانک ملی ایران و کمیسیون ارز ملزم هستند در مورد مواد سابق الذکر در مدت اعتبار اجازهنامه ارز لازم را برای برگشت سرمایه و اندوخته و یا سود ویژه در اختیار سرمایه گذار خارجی بگذارد. ط – در صورتیکه سرمایه گذار خارجی بخواهد بابت تمام یا قسمتی از سود ویژه با اصل سرمایه و قیمت فروش یا واگذاری سرمایه و یاسهم الشرکه خارجی را با رعایت مواد فوق بصورت کالا صادر نماید وزارت دارائی و وزارت بازرگانی مکلفند اجازه خروج کالاهای مزبور را بدون سپردن تعهد ارزی بگمرکات و دوایر مربوط صادر نماید. و همچنین در صورتی که مایل باشد میتواند تمام یا آن قسمت از سود سالیانه خود را که بخارجه منتقل ننموده در همان دستگاه یا دستگاه دیگری که مورد موافقت هیئت رسیدگی قرار گیرد بکار انداخته بنام سرمایه ثبت نماید.
در موقع برگشت سرمایه چنانچه احیاناً زیانی متوجه سرمایه گذار شده باشد که در نتیجه قسمتی از سرمایه او از بین رفته باشد فقط برگشت آن قسمتی از سرمایه که بموجب ترازنامه موجود است مشمول مقررات بالا خواهد بود.