ماده۴آییننامه اجرایی بند (س) تبصره (۳) قانون بودجه سال ۱۳۹۳ کل کشورماده ۴ از ۱۴
دستگاه اجرایی واگذارکننده طرح میتواند نسبت به تعیین قیمتگذاری طرح به روشهای ذیل اقدام نماید: الف ـ روش ارزش فعلی خالص سرمایهگذاری NPV: در این روش، هزینههای سرمایهگذاری واقعی طرح براساس زمان وقوع با یک دوم متوسط نرخ سود اوراق مشارکت به ارزش حال تبدیل میگردد. هزینههای واقعی سرمایهگذاری طرح٭ r) n ۲/ ۱ + ۱ ( = NPV r: متوسط نرخ سود اوراق مشارکت n: تعداد سال ب ـ روش ارزش جاری خالص: ارزش جاری خالص داراییهای طرح برابر است با ارزش جاری کلیه داراییهای ایجاد شده براساس اسناد مثبته مالی پس از کسر کلیه بدهیها و دیون طرح. در مورد طرحهایی که به دلیل طولانی شدن فرآیند اجراء استهلاک، تعویض و جانشینی در آنها انجام شده است، ارزش جاری موجودی مواد، مصالح، تجهیزات و غیره و ارزشهای جایگزینی، موجودی کالای در جریان ساخت براساس بهای تمام شده و کالای ساخته شده براساس خالص ارزش بازیافتنی تعیین میشود. ارزش جاری داراییها و بدهیهای پولی معادل ارزش دفتری آنها طبق آخرین صورتهای مالی حسابرسی شده طرح است. چنانچه کارشناس قیمتگذاری براساس اسناد و مدارک و شواهد به دست آمده از صحت ارزش این اقلام اطمینان نسبی حاصل نماید، نیازی به محاسبه مجدد ارزش جاری آنها نیست، در غیر این صورت کارشناس براساس رسیدگیهایی که انجام خواهد داد، نسبت به تعیین مانده هر یک از اقلام اقدام و مابهالتفاوت ارزشهای دفتری و جاری را با توجه به موارد مندرج در بندهای زیر حسب مورد به ارزشهای دفتری اضافه یا از آن کسر مینماید. اختلاف بین تاریخ تعیین قیمت با تاریخ پایان آخرین سال مالی حسابرسی طرح نباید بیش از شش ماه باشد. وقوع هرگونه رویداد عمده در دوره بین تاریخ آخرین سال مالی و تاریخ قیمتگذاری که اثر قابل توجهی بر داراییها و بدهیهای طرح گذاشته است، باید مورد توجه کارشناس قیمتگذاری قرار گیرد و کمکهای بلاعوض دریافتی یا اعطایی که طی دوره واقع شده است، حسب مورد، به قیمت افزوده یا از آن کاسته میشود. ج ـ تعیین قیمت جزیی: در شرایط خاص و در صورتی که برای تعیین قیمت طبق روشهای یادشده به دلیل جزیی بودن میزان یا ارزش، اعمال روشهای فوق فاقد توجیه اقتصادی باشد، قیمت پایه به پیشنهاد کارشناس قیمتگذاری و تأیید بالاترین مقام دستگاه اجرایی براساس ارزش اسمی یا ارزش خالص دفتری داراییها (ارزش ویژه) و یا هر روش مناسب دیگر تعیین میشود. د ـ ملاحظات خاص: کارشناس قیمتگذاری باید با اتکاء به دانش و مهارت خویش عواملی چون خدمات طرح، فناوری مورد استفاده، مدیریت، نیروی انسانی کارآمد، بازار داخلی و بینالمللی محصولات، موقعیت طرح در مقایسه با رقبای تجاری اعم از داخلی و خارجی، تولیدات طرح در بازار را در قیمتگذاری لحاظ کند.
پس از برگزاری مزایده، در شرایط مساوی، اولویت واگذاری با تشکلهای تعاونی کارکنان یا کارگران یا بازنشستگان دستگاه اجرایی واگذارکننده طرح است و در این صورت دستگاه اجرایی میتواند نسبت به ارایه حداکثر تا ده واحد درصد تخفیف به تشکلهای مذکور اقدام نماید.
در صورتی که قیمت برنده در مزایده کمتر از قیمت پایه برآوردی و تعیین شده باشد، دستگاه اجرایی میتواند تا بیست درصد تخفیف نسبت به قیمت پایه مندرج در آگهی مزایده با تأیید هیأت موضوع مواد (۲) و (۵) این آییننامه اقدام نماید.
برای واگذاری طرحهایی که پس از دوبار مزایده به فروش نرفتهاند، از ساز و کار اعطای تخفیفات برحسب وضعیت پروژه به صورت پنجاه درصد در مناطق عمومی و هشتاد درصد در مناطق محروم استفاده میشود.