ماده۳۶۹قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنیمصوب ۱۳۷۹ · ماده ۳۶۹ از ۵۲۹

احکام زیر اگرچه از مصادیق بندهای (الف) در دو ماده قبل باشد حسب مورد قابل رسیدگی فرجامی نخواهد بود:

1. ۱احکام مستند به اقرار قاطع دعوا در دادگاه.
2. ۲احکام مستند به نظریه یک یا چند نفر کارشناس که طرفین به طور کتبی رأی آن‌ها را قاطع دعوا قرار داده باشند.
3. ۳احکام مستند به سوگند که قاطع دعوا باشد.
4. ۴احکامی که طرفین حق فرجام‌خواهی خود را نسبت به آن ساقط کرده باشند.
5. ۵احکامی که ضمن یا بعد از رسیدگی به دعاوی اصلی راجع به متفرعات آن صادر می‌شود، در صورتی که حکم راجع به اصل دعوا قابل رسیدگی فرجامی نباشد.
6. ۶احکامی که به موجب قوانین خاص غیرقابل فرجام‌خواهی است. مبحث دوم- موارد نقض