ماده۱۰۷قانون ارتش جمهوری اسلامی ایرانماده ۱۰۷ از ۲۰۴
پرسنل در موارد زیر شهید و یا در حکم شهید محسوب میشوند: الف- کشته شدن یا فوت در میدان نبرد به سبب ماموریت. ب- کشته شدن یا فوت در هر گونه ماموریت رزمی یا جنگی یا ویژه و در طول رفت و برگشت به سبب ماموریت. (اصلاحی مصوب ۱۳۷۶/۷/۲۹) ج- کشته شدن یا فوت در اسارت دشمن یا ضد انقلاب یا اشرار یا سارقین مسلح و یا قاچاقچیان. د- کشته شدن در هر گونه حملات زمینی، هوایی و دریایی دشمن. ه- کشته شدن یا فوت در رفت و برگشت از منطقه عملیات تا محل مرخصی. و- کشته شدن توسط اشرار، سارقین مسلح و قاچاقچیان به سبب ماموریت. ز- کشته شدن توسط ضد انقلاب و یا به سبب عملیات خرابکاری عوامل دشمن. ح- کشته شدن در هر گونه آموزشهای رزمی و عملیات مانوری. ط- کشته شدن حین آزمایش و تحقیقات در زمینه اسلحه و مهمات و وسائل جنگی و خنثی سازی مواد منفجره و محترقه به سبب ماموریت. ی- کشته شدن به سبب خدمت از طریق سو قصد اعم از این که در ایام خدمت یا غیر خدمت باشد. ک- فوت در اثر جراحات، صدمات و بیماریهای حاصله از موارد مندرج در بندهای بالا، مشروط بر این که جراحات یا صدمات مذکور علت فوت باشد.
منظور از ماموریتهای مندرج در این ماده کلیه وظایفی است که تحت همین عنوان به پرسنل اعم از انفرادی یا دسته جمعی از طرف یگان مربوط واگذار میشود.