رأی وحدت رویه شماره ۸۳رأی وحدت رویه شماره ۸۳ مورخ ۱۳۵۳/۰۹/۳۰ هیأت عمومی دیوان عالی کشور

نظر به اینکه مطابق ماده ۱۷۴ اصلاحی قانون آیین دادرسی مدنی محکوم‌علیه غایب پس از ابلاغ حکم غیابی می‌تواند دادخواست پژوهشی به مرجع رسیدگی پژوهشی تقدیم کند و استثنایی که مقنن به‌موجب همین ماده راجع به احکام غیابی صادر در دعاوی که خواسته آن بیش از بیست هزار ریال نیست قائل شده و آن‌ها را قابل اعتراض در دادگاه شناخته بدان جهت است که این‌گونه احکام به‌موجب ماده ۴۷۶ آیین دادرسی مدنی اصولاً قابل رسیدگی پژوهشی نمی‌باشد و وقتی احکام از این قبیل که دادگاه شهرستان به قائم‌ مقامی دادگاه محل صادر می‌کند قابل اعتراض شناخته شده است به طریقی اولی احکام غیابی صادر از دادگاه بخش در دعاوی مزبور قابل اعتراض در آن دادگاه خواهد بود.