رأی وحدت رویه شماره ۶۲۵۰رأی وحدت رویه شماره ۶۲۵۰ مورخ ۱۳۴۲/۱۲/۲۷ هیأت عمومی دیوان عالی کشور

چون طبق بند ب ماده ۲۳۸ مکرر قانون مجازات، موقعی کیفر صادرکننده چک بلامحل تشدید می‌گردد که در صدور چنین چکی سوءنیت داشته باشد و یکی از طرق احراز سوءنیت ابلاغ اظهارنامه به او است و اصولاً تا اظهارنامه به شخص متهم ابلاغ واقعی نگردد نمی‌توان یقین حاصل کرد به اینکه با علم و اطلاع از صدور اظهارنامه از پرداخت مبلغ چک خودداری کرده است، بنابراین ابلاغ اظهارنامه در این مورد ابلاغ واقعی است نه قانونی مگر اینکه دادگاه از طرق دیگری از قبیل اقرار متهم یا دلایل دیگر احراز نماید که متهم از مفاد یا صدور اظهارنامه مطلع شده است مع‌هذا در موقع مقرر از پرداخت وجه چک امتناع نموده است.