رأی وحدت رویه شماره ۵۶۲رأی وحدت رویه شماره ۵۶۲ مورخ ۱۳۷۱/۱۲/۰۲ هیأت عمومی دیوان عالی کشور

ماده (۳۴) قانون تشکیل دادگاه‌های کیفری یک و دو و شعب دیوان عالی کشور مصوب تیرماه ۱۳۶۸ به شاکی یا مدعی خصوصی حق داده است که نسبت به حکم برائت متهم در صورت وجود جهات تجدیدنظر مذکور در قانون تعیین موارد تجدیدنظر احکام دادگاه‌ها و نحوه رسیدگی آن‌ها مصوب ۱۳۶۷/۷/۱۴ تجدیدنظر بخواهد و مقررات این ماده شامل موردی نمی‌شود که دادگاه‌های کیفری پس از تشخیص نوع جرم حکم بر محکومیت متهم صادر نمایند.

بنابراین رأی شعب ۱۲ دیوان عالی کشور که درخواست تجدیدنظر اولیای دم از حکم محکومیت متهم به پرداخت دیه را نپذیرفته صحیح و منطبق با موازین قانونی است.