رأی وحدت رویه شماره ۵۲رأی وحدت رویه شماره ۵۲ مورخ ۱۳۵۸/۱۱/۱۷ هیأت عمومی دیوان عالی کشور

منظور از جرایم و محکومیت‌های قتل عمدی که به‌موجب تبصره (۲) ماده واحده لایحه قانونی «عفو عمومی متهمان و محکومان جزایی» مصوب ۱۳۵۸/۶/۱۳ شورای انقلاب جمهوری اسلامی ایران از شمول مقررات آن قانون مستثنی گردیده جرایمی است که به مرحله انجام رسیده و منتهی به فوت مجنی‌علیه شده باشد بنابراین جرایم و محکومیت‌های کسانی که شروع به اجرای جرایم مذکور نموده و قصد ارتکابشان به‌واسطه موانع خارجی که اراده آنان در آن‌ها مدخلیت نداشته معلق و بی‌اثر مانده و جنایت منظور واقع نشده است درصورتی‌که مشمول ماده واحده باشد جزو مستثنیات تبصره مزبور محسوب نبوده و از تعقیب و مجازات معاف خواهد بود.