رأی وحدت رویه شماره ۳۰رأی وحدت رویه شماره ۳۰ مورخ ۱۳۶۱/۱۱/۳۰ هیأت عمومی دیوان عالی کشور
بنا به مستنبط از ماده ۲۱۴ قانون آیین دادرسی مدنی که عیناً نقل میشود: هرگاه دادرسی رد را قبول کرد یا خود امتناع از رسیدگی نمود پرونده به شعبه دیگر همان دادگاه ارجاع و اگر شعبه دیگری نباشد به کارمند علیالبدل و اگر…
- شماره رأی
- ۳۰
- تاریخ رأی
- ۱۳۶۱/۱۱/۳۰
- مرجع صدور
- هیأت عمومی دیوان عالی کشور
مستند قانونی این رأی
- مستندماده ۲۱۴ قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی
- مستندماده ۲۱۴ قانون [منسوخ] آیین دادرسی مدنی مصوب ۱۳۱۸/۶/۲۵
رأی وحدت رویه هیأت عمومی
بنا به مستنبط از ماده ۲۱۴ قانون آیین دادرسی مدنی که عیناً نقل میشود: هرگاه دادرسی رد را قبول کرد یا خود امتناع از رسیدگی نمود پرونده به شعبه دیگر همان دادگاه ارجاع و اگر شعبه دیگری نباشد به کارمند علیالبدل و اگر کارمند علیالبدل نباشد به نزدیکترین دادگاه رجوع میشود. در مورد بحث رای شعبه دوم دادگاه عمومی رشت که با اعلام صلاحیت دادگاه لنگرود حل اختلاف نموده است صحیح و مطابق موازین قانونی است.
همهی آرای وحدت رویه در بانک قوانین
دربارهی اعتبار این متن: این نسخه برای مطالعه و ارجاع سریع منتشر شده است. مبنای هر اقدام قضایی باید نسخهی رسمیِ منتشرشده در روزنامهی رسمی باشد.