رأی وحدت رویه شماره ۱۷/۵۳رأی وحدت رویه شماره ۱۷/۵۳ مورخ ۱۳۵۳/۰۳/۱۵ هیأت عمومی دیوان عالی کشور

ماده ۱۳ قانون جزای عمومی مصوب خرداد ماه ۱۳۵۲ در مقام تعریف جزای نقدی نسبی می‌گوید: (جزای نقدی نسبی آن است که میزان آن بر اساس واحد یا مبنای خاص قانونی احتساب می‌گردد) و چون جزای نقدی نسبی که به‌موجب ماده ۴۲ اصلاحی مصوب ۱۳۴۸/۱/۲۰ قانون حفاظت و بهره‌برداری از جنگل‌ها و مراتع برای بریدن یا ریشه‌کن کردن یا سوزاندن نهال جنگلی تعیین گردیده بر مبنا و مأخذ حداکثر ۵۰ ریال هر نهال می‌باشد و به‌موجب مواد ۹ و ۱۲ قانون جزا مصوب خرداد ۱۳۵۲ مطلق جزای نقدی حداکثر تا ۵۰۰۰ ریال کیفر خلافی و از ۵۰۰۱ ریال به بالا کیفر جنحه‌ای شناخته‌ شده اعم از اینکه جزای نقدی در قانون نسبی باشد و با ثابت ملاک تشخیص خلافی یا جنحه‌ای بودن جرم قطع یا ریشه‌کن کردن یا سوزاندن نهال جنگلی در مورد هر جرم علی‌حده تجاوز یا عدم تجاوز حداکثر مجموع مبلغ جزای نقدی نسبی خواهد بود که بر اساس حداکثر ۵۰ ریال واحد محاسبه جزای نقدی نسب مصرّح در ماده ۴۲ اصلاحی قانون حفاظت و بهره‌برداری از جنگل‌ها و مراتع از طرف دادگاه قانوناً قابلیت تعیین دارد.