رأی وحدت رویه شماره ۱۴رأی وحدت رویه شماره ۱۴ مورخ ۱۳۵۴/۰۳/۲۹ هیأت عمومی دیوان عالی کشور
ماده ۱۷۱ قانون آیین دادرسی کیفری ناظر به شکایت از قرارهای بازپرس میباشد و قابل تسری به تصمیم دادگاه اطفال نیست مضافاً به اینکه طبق شق ۲ ماده مذکور قرار منع تعقیب صادره از طرف بازپرس وقتی قابل شکایت است که به موافقت…
- شماره رأی
- ۱۴
- تاریخ رأی
- ۱۳۵۴/۰۳/۲۹
- مرجع صدور
- هیأت عمومی دیوان عالی کشور
مستند قانونی این رأی
- مستندماده ۱۷۱ قانون آیین دادرسی کیفری
- مستندماده ۱ قانون مربوط به تشکیل دادگاه های اطفال بزهکار مصوب ۱۳۳۸/۹/۱۰
- مستندماده ۲ قانون مربوط به تشکیل دادگاه های اطفال بزهکار مصوب ۱۳۳۸/۹/۱۰
- مستندماده ۸ قانون مربوط به تشکیل دادگاه های اطفال بزهکار مصوب ۱۳۳۸/۹/۱۰
- مستندماده ۱۶ قانون مربوط به تشکیل دادگاه های اطفال بزهکار مصوب ۱۳۳۸/۹/۱۰
رأی وحدت رویه هیأت عمومی
ماده ۱۷۱ قانون آیین دادرسی کیفری ناظر به شکایت از قرارهای بازپرس میباشد و قابل تسری به تصمیم دادگاه اطفال نیست مضافاً به اینکه طبق شق ۲ ماده مذکور قرار منع تعقیب صادره از طرف بازپرس وقتی قابل شکایت است که به موافقت دادستان رسیده باشد در صورتی که در جرایم اطفال پس از صدور قرار منع تعقیب جلب نظر دادستان پیشبینی نشده است. بهعلاوه حسب مستنبط از مواد ۱، ۲، ۸ و ۱۶ قانون تشکیل دادگاه اطفال بزهکار تصمیمات صادره از طرف دادگاه مذکور فقط در موارد منصوص در قانون قابل شکایت است و قرار منع تعقیب در عداد تصمیمات قابل شکایت احصاء نشده است بنابراین قطعی و غیرقابل اعتراض میباشد.
همهی آرای وحدت رویه در بانک قوانین
دربارهی اعتبار این متن: این نسخه برای مطالعه و ارجاع سریع منتشر شده است. مبنای هر اقدام قضایی باید نسخهی رسمیِ منتشرشده در روزنامهی رسمی باشد.