رأی وحدت رویه شماره ۱۲۵۵رأی وحدت رویه شماره ۱۲۵۵ مورخ ۱۳۴۵/۰۷/۱۲ هیأت عمومی دیوان عالی کشور
آنچه از تبصره ۲ ماده ۲ قانون اجازه ساختمان راه آهن خور موسی و بندر محمره و بندر جز مصوب اسفند سال ۱۳۰۵ و تصویبنامههای شماره ۱۵۱۴۲ مورخ ۱۳۲۱/۷/۱۲ و شماره ۱۵۱۴ مورخ ۱۳۲۹/۱۱/۸ مستفاد است در صورت عبور راهآهن از املاک…
- شماره رأی
- ۱۲۵۵
- تاریخ رأی
- ۱۳۴۵/۰۷/۱۲
- مرجع صدور
- هیأت عمومی دیوان عالی کشور
مستند قانونی این رأی
- مستندماده ۱ قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی
- مستندماده ۲ قانون [منسوخ] اجازه ساختمان راه آهن مابین خورموسی و بندر محمره و بندر جز مصوب ۱۳۰۵/۱۲/۴
- مستندماده ۱ قانون [منسوخ] آیین دادرسی مدنی مصوب ۱۳۱۸/۶/۲۵
رأی وحدت رویه هیأت عمومی
آنچه از تبصره ۲ ماده ۲ قانون اجازه ساختمان راه آهن خور موسی و بندر محمره و بندر جز مصوب اسفند سال ۱۳۰۵ و تصویبنامههای شماره ۱۵۱۴۲ مورخ ۱۳۲۱/۷/۱۲ و شماره ۱۵۱۴ مورخ ۱۳۲۹/۱۱/۸ مستفاد است در صورت عبور راهآهن از املاک اشخاص و همچنین اراضی که برای ایستگاه راهآهن ضرورت پیدا میکند قیمت اراضی مزبور با توجه به جهات و مراتبی که در تصویبنامهها ذکر شده به وسیله کمیسیون مخصوص تعیین میگردد و خلاصه صلاحیت کمیسیون در اطراف تعیین قیمت عادلانه اراضی است ولی دعاوی مالکین اراضی از جهت عدم تأدیه قیمت در صلاحیت کمیسیون نبوده و طبق اصول کلی و ماده ۱ قانون آیین دادرسی مدنی در صلاحیت محاکم عمومی است.
همهی آرای وحدت رویه در بانک قوانین
دربارهی اعتبار این متن: این نسخه برای مطالعه و ارجاع سریع منتشر شده است. مبنای هر اقدام قضایی باید نسخهی رسمیِ منتشرشده در روزنامهی رسمی باشد.