به موجب این قانون "کمیته ملی کاهش اثرات بلایای طبیعی" به منظور مبادله اطلاعات، مطالعه، تحقیقات علمی و پیدا کردن راهکارهای منطقی جهت پیشگیری و کاهش اثرات بلایای طبیعی ناشی از طوفان، سیل، خشکسالی، سرمازدگی، آفات گیاهی، آلودگی هوا، زلزله و لغزشهای لایه زمین، نوسانات آب دریاها و دریاچهها و رودخانهها و امثال آن، به ریاست وزیر کشور و عضویت وزراء و مسئولین سازمانها (در غیابوزراء، معاونین ذیربط شرکت مینمایند) و عضویت سازمان هواشناسی کشور، وزارت نیرو، وزارت کشاورزی، وزارت بهداشت، درمان و آموزشپزشکی، وزارت جهاد سازندگی، وزارت راه و ترابری، سازمان برنامه و بودجه، سازمان حفاظت محیط زیست، وزارت مسکن و شهرسازی، مؤسسهژئوفیزیک، جمعیت هلال احمر، سازمان جنگلها و مراتع، وزارت بازرگانی و هر وزارتخانه، مؤسسه، نهاد و نیروهای انتظامی و یا نظامی که ریاست اینکمیته حسب ضرورت مصلحت بداند، تشکیل میگردد.
کمیته ملی کاهش اثرات بلایای طبیعی جهت انجام مطالعات و تحقیقات دامنهدار بر روی بلایای طبیعی کشور، تاریخچه آنها،پیشآگاهی و همچنین برای اعلام وضعیت اضطراری و نحوه مقابله یا جبران خسارتها، کمیتههای فرعی مورد نیاز تشکیل خواهد داد.
سازمان برنامه و بودجه موظف است اعتبار مورد نیاز طرحهای این کمیته که توسط دستگاههای مربوطه پیشبینی نشده باشد در قالبطرحهای مصوب دستگاه مربوط تصویب نماید.
وزیر کشور، دستور تشکیل کمیتههای استانی کاهش اثرات بلایای طبیعی را به ریاست استاندار، برای هر استان، با وضعیت فوق صادرخواهد کرد.
وزارت کشور موظف است هر 6 ماه یک بار نتایج مربوط به مطالعات و تحقیقات و راه حلهای پیشنهادی را به اطلاع دستگاههایاجرایی مربوطه به منظور تمهیدات لازم و کلیه کمیسیونهای مجلس شورای اسلامی برساند.
آییننامه اجرایی این قانون توسط وزارت کشور با نظرخواهی سایر اعضاء کمیته تهیه و به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید.
کمیته ملی مجاز است بخشی از اختیارات خود را به کمیتههای فرعی یا استانی تفویض نماید.