امور راجعه به محاکم صلحیه از قرار تفصیل ذیل است: اولاً - دعاوی مشروحه ذیل در صورتی که مدعی به بیش از دویست و پنجاه تومان نباشد. الف - دعاوی راجعه به عیان اموال از منقول و غیر منقول. ب - دعاوی راجعه به دیون از قبیل ثمن و مبیع و قرض و اجرت عمل کارگر و شاگرد خادم و خادمه و حقالجعاله و حقالوکاله و حقالنفقه و الکسوه و حقالسبق و امثال آن و دعاوی راجعه به خسارت و غرامت از قبیل خسارت وارده بر حاصل و محصول زراعتی و مستغلات و املاک و امثالآن در صورتی که مدعی به بیش از مبلغ دویست و پنجاه تومان نباشد یا در هنگام اقامه دعوی مقدار مدعی به را نتوان صحیحاً تعیین کرد. ج - دعاوی راجعه به منافع چه متعلق به اشخاص باشد از قبیل اجیر و عمله و کارگر چه متعلق به منافع اعیان باشد از قبیل مالالاجاره و حقالسکنی و امثال آن. د - دعاوی راجعه به حقوق مالی مثل حقالشفعه حقالعبور حقالمجری و امثال آن. ه - دعاوی راجعه به حقوق غیر مالی مثل حقالحضانه حقالوصایه حقالولایه و امثال آن. و - دعاوی حاصله از هتک شرف به واسطه اظهار شفاهی یا کتبی علنی یا غیر علنی غیر از مواد مطبوعات و همچنین دعاوی حاصله از ضرب و شتم در صورتی که مدعی اقامه دعوی حقوقی کند نه جزایی. ثانیاً - دعوای تصرف عدوانی در غیر منقول تا هر مقداری که باشد در صورتی که این دعوی در ظرف سه ماه از تاریخ تصرف عدوانی اقامه شود و الا دعوی راجع به محکمه ابتدایی است. ثالثاً - دعوی ممانعت از حق کسی در ملک دیگری از قبیل حقالعبور حق مرتع حق مجری حق ناودان و امثال آن در صورتی که از زمان ممانعتاولیه بیش از سه ماه نگذاشته باشد و الا به محکمه ابتدایی رجوع خواهد شد. رابعاً - خواهش تأمین و حفظ دلائل و امارات مدعی به تا هر مبلغی که باشد. خامساً - اصلاح ذاتالبین در هر دعوایی و تا هر مقداری که مدعی به باشد موافق مواد (88) و (56).