هنگامی که مستنطق دستور استنطاق متهم را به مستنطق دیگری میدهد میتواند تأمینی معین کرده و مقرر دارد تأمین مزبور از متهمگرفته شود یا اینکه گرفتن تأمین یا اختیار یکی از تأمینات مذکور در ماده 129 را به نظر مستنطق مزبور واگذار نماید. در صورت اول مستنطق مرجوعالیه مکلف است تأمینی بگیرد که مستنطق تقاضاکننده معین نموده و در صورت ثانی یا در صورتی که مستنطقتقاضاکننده به هیچ وجه نظری راجع به تأمین اظهار نکرده گرفتن تأمین بسته به نظر مستنطق مرجوعالیه است و اگر تأمینی نگرفته مستنطق تقاضاکنندهمیتواند پس از مراجعه به اوراق استنطاق تأمینی معین کرده و دستور اخذ آن را به مستنطق متصدی تحقیق بدهد.
مستنطق میتواند تقاضای تحقیقات یا گرفتن تأمین را به شرح ماده 57 و این ماده از امین صلح یا مأمور صلحی نیز بکند که تحقیقات یا گرفتنتأمین در حوزه او باید به عمل آید. در مواردی که مستنطقین یک حوزه متعدد باشند و یکی از آنها بخواهد برای انجام کار مخصوصی به محلی برای تحقیقات یا اقدامات دیگر برود هر یکاز مستنطقین دیگر میتوانند در صورت موافقت مدعیالعموم از آن مستنطق تقاضا نمایند که در محل مزبور تحقیقاتی را که باید خود آنها به عمل آورندانجام دهد. 3) دو ماده ذیل تحت نمره 59 الف و 59 ب بعد از ماده 59 اضافه میشود: