دولت مکلف است تا دو سال پس از تصویب این قانون و در اجرای اصل چهل و هشتم (48) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایرانبه منظور:
- رفع هرگونه تبعیض در استفاده مناطق (استانها و شهرستانها) مختلف کشور از منابع طبیعی و سرمایههای ملی.
- فراهم کردن زمینه رشد همه مناطق (استانها و شهرستانها) متناسب با استعدادها و با حفظ رقابت سازنده.
- توزیع مناسب فعالیتهای اقتصادی در مناطق (استانها و شهرستانها) مختلف کشور.
- استفاده بهینه از قابلیتها و مزیتهای نسبی در راستای نقش منطقهای و بینالمللی کشور. با مطالعه و بررسی کارشناسی لازم و با ملاحظه میزان سرمایهگذاریهای انجام شده در سالهای گذشته و شاخصهای توسعه یافتگی مناطق (استانها و شهرستانها)، طرح آمایش سرزمین (توزیع متناسب جمعیت و فعالیتهای بخشهای اقتصادی در فضای ملی) را تهیه و اقدامات قانونی لازم برای اجرای آناز آغاز سال 1383 را بهعمل آورد.