ماده۱قانون اجازه الحاق دولت ایران به قراردادهای معروف به قرارداد ژنو (مصوب ۱۳۳۴)مصوب ۱۳۳۴ · ماده ۱ از ۱۵۹
مجلس شورای ملی الحاق دولت ایران را به قراردادهای معروف به قرارداد ژنو بشرح زیر:
- قرارداد راجع به بهبود سرنوشت مجروحین و بیماران در نیروهای مسلح هنگام اردوکشی.
- قرارداد راجع به بهبود سرنوشت مجروحین و بیماران و غریقان نیروهای مسلح در دریا.
- قرارداد راجعبهمعامله با اسیران جنگی.
- قرارداد راجع به حمایت افراد کشوری در زمان جنگ. که در تاریخ هفدهم آذرماه یکهزار و سیصد و بیست و هشت مطابق هشتم دسامبر یکهزار و نهصد و چهل و نه در ژنو امضا شده است تصویب مینماید. این قانون که مشتمل بر ماده واحده و متن قراردادهای ضمیمه است در جلسه پنجشنبه سیام آذرماه یکهزار و سیصد و سی و چهار به تصویب مجلس شورای ملی رسید. نایب رییس مجلس شورای ملی – امانالله اردلان قانون بالا در جلسه روز سهشنبه ۸ آذرماه۱۳۳۳ به تصویب مجلس سنا رسیده است. ماده ۱- دولتهای معظمه متعاهد تقبل مینمایند که این قرارداد را در هر مورد رعایت نموده بهموقع اجرا گذارند. ماده ۱- مناطق بهداری منحصراً باشخاص مذکور در ماده ۲۳ قرارداد ژنو مورخ ۱۲ اوت ۱۹۴۹ راجع به بهبود سرنوشت زخمداران و بیماران نیروهای مسلح هنگام اردوکشی و همچنین به کارمندان مأمور تشکیلات و اداره نواحی و نقاط مزبور و مأمور پرستاری اشخاصی که در آنجاها تمرکز داشته باشند اختصاص خواهد داشت. کسانی که اقامتگاه دائمی آنان در داخل مناطق مزبور است حق دارند در آنجا اقامت نمایند. ماده ۱- دولتهای معظمه متعاهد تقبل مینمایند که این قرارداد را در هر مورد رعایت نمایند و اتباع خود را برعایت آن وادارند. ماده ۱- دولتهای معظمه متعاهد تعهد مینمایند که این قرارداد را در همه احوال محترم شمارند و اتباع خود را بهاحترام آن وادارند. ماده ۱- کمیسیونهای پزشگی[پزشکی] مختلط مذکور در ماده ۱۱۲ قرارداد مرکب از سه عضو خواهند بود که دو نفر از آنها متعلق بهیک کشور بیطرف بوده ونفر سوم توسط دولت بازداشتکننده معین خواهد شد. ریاست کمیسیون با یک از اعضای بیطرف خواهد بود. ماده ۱- معتمدین اجازه خواهند داشت امانات محتوی اعانات دستهجمعی را که ابوابجمع آنها میشود به کلیه اسیرانی که از نظر اداری جزوبازداشتگاه آنها باشند به انضمام کسانی که در بیمارستانها یا در زندانها یا در سایر دارالتأدیبها اقامت دارند تقسیم نمایند. ماده ۱- دولتهای معظمه متعاهد تعهد مینمایند که این قرارداد را در همه احوال محترم شمرده و اتباع خود را بهاحترام آن وادارند. ماده ۱- مناطق بهداری و امنیت منحصراً به اشخاص مذکور در ماده ۲۳ قرارداد ژنو مورخ ۱۲ اوت ۱۹۴۹ راجع به بهبود سرنوشت بیماران و زخمداراننیروهای مسلح هنگام اردوکشی و ماده ۱۴ قرارداد ژنو مورخ ۱۲ اوت ۱۹۴۹ راجع به حمایت افراد کشوری در زمان جنگ و کارکنان مأمور سازمان واداره امور مناطق و نقاط مذکور و کارکنان مأمور پرستاری اشخاص موجوده در این مناطق و نقاط اختصاص خواهد داشت. معهذا کسانیکه در داخله مناطق مزبور اقامت دائمی دارند حق خواهند داشت که در آن مناطق باقی بمانند. ماده ۱- کمیتههای بازداشتیان مجاز خواهند بود مرسولات کمکی دستهجمعی را که در ابوابجمع خود دارند بکلیه بازداشتیانی که از نظر اداری وابسته بمحل بازداشت کمیتهاند و همچنین به بازداشتیانی که در بیمارستانها یا زندانها یا سایر مؤسسات تأدیبی اقامت داشته باشند تقسیم نمایند.