در این آیین نامه اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار میروند:
- وزارت: وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی
- سازمان: سازمان تأمین اجتماعی
- قانون: قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۴۰۳
- کارفرما: شخص حقیقی یا حقوقی که بیمه شده به دستور یا به حساب او کار میکند.
- کارگر: کسی که به هر عنوان در مقابل دریافت حق السعی اعم از مزد حقوق، سهم سود و سایر مزایا به درخواست کارفرما کار میکند
- کارگاه: محلی که بیمه شده به دستور کارفرما یا نماینده او در آنجا کار می کند و دارای شماره (کد) کارگاهی از سازمان میباشد.
- درآمد سالانه: درآمد اعلامی از سوی سازمان امور مالیاتی کشور براساس درآمد ابرازی کارفرما در اظهارنامه مالیاتی یا درآمد مندرج در کاربرگ موضوع تبصره ماده (۱۰۰) قانون مالیاتهای مستقیم مصوب ۱۳۶۶ با اصلاحات بعدی آن، که مبنای تعیین مالیات قطعی قرار می گیرد و یا احراز آن از طریق فهرست حق بیمه کارفرمایان و یا بازرسی دفاتر و یا کارگاهی توسط سازمان تأمین اجتماعی (موضوع ماده (۴۷) قانون تأمین اجتماعی مصوب (۱۳۵۴) انجام میشود.
- کارگاه مشمول: کارگاههای موضوع قانون معافیت از پرداخت سهم بیمه کارفرمایانی که حداکثر پنج نفر کارگر دارند مصوب ۱۳۶۱