در این آیین نامه اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار میروند:
- قانون: قانون ساختار قانون ساختار نظام جامع رفاه و تأمین اجتماعی مصوب ۱۳۸۳ با اصلاحات بعدی
- وزارت: وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی
- بیمه مرکزی: بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران
- هیئت نظارت: هیئت نظارت موضوع ماده (۳۰) این آیین نامه
- بیمه اجتماعی پایه: سطحی از خدمات و تعهدات بیمه و بازنشستگی صندوقهای بازنشستگی در سطح پایه که مطابق قوانین و مقررات هر صندوق به بیمه شده ارائه میگردد و تضمین تعهدات قانونی آن برعهده دولت است.
- بیمه اجتماعی مکمل: سطحی از خدمات و تعهدات بیمه و بازنشستگی که ارائه آن به بیمه شده خارج از تعهدات قانونی صندوق بازنشستگی پایه بوده و حقوق و تعهدات آن بر اساس قرارداد و از نوع حق بیمه معین و در قالب حسابهای انفرادی در صندوق بازنشستگی پایه و یا از طریق صندوقهای مکمل تعیین میگردد.
- صندوق بازنشستگی پایه: سازمانها و صندوقهای بیمه و بازنشستگی فعال در قلمرو نظام جامع رفاه و تأمین اجتماعی اعم از دولتی یا غیر دولتی که بر اساس اساسنامه یا قوانین و اسناد تأسیس و یا مجوز فعالیت صادره از سوی مراجع قانونی ذی ربط در سطح بیمه اجتماعی پایه فعالیت مینمایند.
- صندوق مکمّل: صندوق بازنشستگی فعال در سطح بیمه اجتماعی مکمل، مطابق ماده (۵) این آییننامه
- حساب مکمل: افتتاح حساب انفرادی شخصی برای بیمهشده توسط صندوقهای بازنشستگی پایه در سطح بیمه اجتماعی مکمل
- متقاضی: شخص حقوقی که مطابق مقررات این آیین نامه درخواست اخذ یا تمدید تأییدیه برای مجوز فعالیت صندوق مکمّل و یا مدیریت حساب مکمل حسب مورد را به وزارت ارائه مینماید.
- بیمهشده: فردی که با انعقاد قرارداد و پرداخت حق بیمه به صندوق مکمل و یا حساب مکمل، عضو و مشترک آن محسوب میگردد.
- حق بیمه: مبلغی به مأخذ بخشی از درآمد و یا حقوق و مزایای دریافتی و یا انتخابی و اظهاری بیمهشده که توسط وی و یا با مشارکت کارفرمای ذیربط در صورت تمایل و به موجب قرارداد به عنوان مشارکت در تأمین بخشی از منابع مالی طرحهای بیمه اجتماعی مکمل به صندوق یا حساب مکمل حسب مورد پرداخت میگردد.
- قرارداد: توافقنامه مکتوب بین بیمه شده و صندوق مکمّل و یا حساب مکمل که حقوق و تعهدات طرفین به موجب آن تعیین میگردد.