ایجاد هرگونه ساختمان و تأسیسات در خارج از محدوده قانونی و حریم شهرها مستلزم رعایت ضوابط عمومی زیر است:
- ۱رعایت حریم نسبت به راهها، دریا، رودخانه، جنگلها، دریاچهها، تالابها، نهرهای عمومی، قنوات و چاهها، مسیلها، خطوط و پایههای انتقال نیروی برق، خطوط و پایهها و تأسیسات مخابراتی، پلها و تونلهای واقع در مسیر راهها یا تأسیسات عمرانی، لولههای انتقال نفت و گاز، سدها و کانالها و شبکههای آبیاری، خطوط و لولههای آبرسانی، تأسیسات نظامی و انتظامی و امنیتی و مرزی، تصفیه خانههای آب و فاضلاب، سیلبندها و سیلگیرها و سایر تأسیسات عمومی و عمرانی و ابنیه و آثار تاریخی و همچنین رعایت ضوابط مقرر توسط مراجع ذیربط در مورد بهداشت عمومی و بهسازی و حفاظت محیط زیست.
- ۲مدخل هر ساختمان باید در گذرگاهی باشد که لااقل ۸ متر عرض داشته و این گذرگاه در هر حال باید با شبکه معابر عمومی ارتباط داشته باشد.
- ۳رعایت قانون حفظ و گسترش فضای سبز و جلوگیری از قطع بیرویه درخت در مورد اراضی مشجر و باغات و ضوابط مربوط به قانون مذکور و آئیننامههای مربوط به آن.
- ۴منظور داشتن حداقل ۷۵ درصد از مساحت زمین بصورت فضای باز و در صورتی که ساختمان بیش از یک طبقه باشد عدم تجاوز مساحت کل زیربنای ساختمان از ۵۰ درصد مساحت زمین.
- ۵ارائه طرحی که به تصویب مراجع ذیربط دولتی رسیده باشد و در مواردی که مرجع مشخصی برای تصویب طرح وجود ندارد تأیید مراجع مقرر در ماده ۶ این آئیننامه.
- ۶اخذ پروانه ساختمان با رعایت ماده ۶ این آئیننامه و رعایت مشخصات مندرج در پروانه مذکور.
تبصره ۱
ضوابط مذکور در بند ۱ این ماده در صورتی لازمالرعایه خواهد بود که آن ضوابط به موجب مقررات قانونی وضع و اعلام شده باشد و یا از طرف سازمانهای ذیربط در حدود قانون به مراجع صادرکننده پروانه ابلاغ گردیده باشد.
تبصره ۲
دستورالعمل طرز اجرای بند ۶ این ماده توسط وزارت مسکن و شهرسازی و وزارت کشور تهیه و ابلاغ خواهد شد.
تبصره ۳منسوخ ۱۳۷۳/۱۱/۲
در محلهائی که طرح جامع منطقهای یا ناحیهای برای آنها تهیه گردیده و به تصویب مراجع مقرر در قوانین مربوط برسد و یا به عنوان قطب کشاورزی یا صنعتی تعیین شود هرگاه ضوابط مشخصی در طرحهای فوقالذکر از لحاظ تفکیک اراضی و ساختمان و ایجاد تأسیسات عمومی مقرر شده باشد ضوابط مذکور در صدور پروانه ساختمان و ایجاد شهرک و صدور اجازه تفکیک ملحوظ خواهد گردید. وزارت مسکن و شهرسازی موظف است طرحهای منطقهای یا ناحیهای را در محدوده یک ناحیه شامل یک یا چند شهرستان، تحت عنوان طرحهای توسعه و عمران (جامع) ناحیهای، به همراه طرح جامع شهرهای مراکز شهرستانهای مشمول ناحیه را برای یک دوره بیست ساله تهیه و کاربریهای اراضی و ضوابط و مقررات تفکیک زمین و احداث بنا را در محدوده شهرستان یا شهرستانهای مذکور تعیین و برای تصویب به شورای عالی شهرسازی و معماری ایران پیشنهاد نماید. رعایت کلیه ضوابط مقرر در طرحهای توسعه و عمران (جامع) ناحیهای مصوب و ضوابط زیست محیطی در تهیه و اجرای طرحهای جامع و هادی کلیه شهرهای واقع در ناحیه مشمول طرحهای توسعه و عمران مذکور یا احداث شهر و شهرکهای جدید همچنین استفاده از اراضی و احداث بنا و تاسیسات در خارج از محدوده قانونی و حریم شهرهای واقع در ناحیه یاد شده ضروری است. تغییرات طرح های منطقهای پس از بررسی کارشناسی در وزارت مسکن و شهرسازی به تصویب شورای عالی شهرسازی و معماری رسیده و تغییرات طرحهای ناحیهای پس از بررسی کارشناسی توسط سازمان مسکن و شهرسازی استان در صورتی که مغایر با اساس طرح نباشد به تصویب کمیسیون ماده ۵ قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری با حضور نماینده وزارت نیرو میرسد و در صورت وجود مغایرت اساسی باید به تصویب شورای عالی شهرسازی و معماری برسد. یک نسخه از مدارک فنی طرحها شامل مطالعات و نقشهها و تغییرات آنها در دبیرخانه شورای عالی شهرسازی و معماری ایران در وزارت مسکن و شهرسازی و یک نسخه دیگر از آنها در دبیرخانه کمیسیون ماده (۵) در سازمان مسکن و شهرسازی استانها نگهداری خواهد شد. سازمانهای مسکن و شهرسازی وظیفه دارند عملکردها را با طرحهای مصوب تطبیق و موارد تخلف را به استانداریها و وزارت مسکن و شهرسازی گزارش نمایند. رعایت بند ۳ تبصره ۷۲ قانون برنامه دوم در طرحهای فوق الذکر ضروری است همچنین احداث شهرها و شهرکهای جدید در مناطق چهارگانه سازمان حفاظت محیط زیست ممنوع است.
تبصره ۴منسوخ ۱۳۶۹/۳/۲۸
حریم مذکور در بند (۱) این ماده نسبت به راهها، به عنوان نوار حفاظتی که احداث هرگونه ساختمان و تأسیسات در آن ممنوع می باشد عبارتست از: تا عمق (۱۵۰) متر از منتهیالیه حریم قانونی راه در طرفین ورودی کلیه راههای بین شهری به طول (۵) تا (۲۰) کیلومتر از انتهای محدوده استحفاظی هر شهر، مناطق حساسی که در بقیه طول راه ممکن است در معرض ساخت و ساز قرار گیرند به تشخیص کمیسیون موضوع ماده (۱۳) این آئیننامه و تا عمق (۱۵۰) متر در طرفین تمام طول جادهها کمربندی که خارج از محدوده استحفاظی شهرها واقع میگردند. رعایت مقررات مربوط به حریم قانونی راهها در تمام موارد الزامی است. تعیین طول مناسب نوار حفاظتی هر یک از راههای بین شهری بر حسب اهمیت و قابلیت توسعه شهر و همچنین تعیین حدود نوار حفاظتی در بقیه طول راهها که مشمول ممنوعیت احداث هرگونه ساختمان و تأسیسات قرار میگیرند، بر عهده کمیسیون موضوع ماده (۱۳) این آئیننامه میباشد. در مواردی که ساختمانها و تأسیساتی طبق ضوابط مقرر در این آئیننامه و پس از اخذ پروانه در خارج از حدود نوار حفاظتی مزبور یا در منتهیالیه حریم قانونی در بقیه طول راهها ساخته می شوند، لازم است نقشه چگونگی دسترسی آنها به خطوط مواصلاتی به تأیید وزارت راه و ترابری برسد. ایجاد خطوط و پایههای انتقال نیروی برق و شبکههای مخابراتی، پلها و تونلهای واقع در مسیر راهها، لولههای انتقال نفت و گاز و کانالها و شبکههای آبیاری، خطوط و لولههای آبرسانی، سیلبندها و سیلگیرها بعد از حریم راهها از شمول این آئیننامه مستثنی و تابع قوانین و مقررات مربوط، می باشد.
تبصره ۵منسوخ ۱۳۷۱/۴/۲۱
احداث بنا و تاسیسات در نوار حفاظتی موضوع تبصره ( ۴ ) پس از اخذ پروانه و رعایت حریم قانونی راه و تائید کیفیت دسترسی توسط وزارت راه و ترابری، در موارد زیر مجاز میباشد. ۱- تاسیساتی که بهرهبرداری (کشت، داشت و برداشت) از زمینهای کشاورزی و باغها بدون آنها مقدور نباشد. ۲- تاسیسات خدماتی و رفاهی جانبی راه از قبیل پمپ بنزین، رستوران، تعمیرگاه و امثال آنها با رعایت ضوابط قانونی مربوط به هر یک. ۳- ساختمانهایی که در طول جاده واقع در محدوده روستاها احداث میگردند. تشخیص طول جاده با کمیسیون موضوع ماده ۱۳ این آییننامه میباشد. ۴- ساختمانهائی که پروانه آنها با رعایت مقررات مربوط قبل از تاریخ ۱/ ۶/ ۱۳۶۹ صادر شده است.