ماده۱آییننامه ارتقای مرتبه اعضای هیات علمیماده ۱ از ۱۲
کلیات امروزه رقابت بین کشورها برای کسب جایگاه برتر فرهنگی ـ سیاسی و تصاحب سهم اقتصادی بیشتر در مناسبات متکثر، متنوع و پرشتاب جهانی، آنها را ناگزیر به تقویت علم و فناوری بهمنظور گسترش حوزه نفوذ و اقتدار ملی خود کرده است. در پهنه این رقابت جهانی، ایران اسلامی نیز امکانات، ظرفیتها و فرصتهای موجود و اندیشمندان و نخبگان خود را به کار گرفته است تا قلههای علمی را فتح و از مرزهای دانش عبور کند. در چنین شرایطی، نقش اعضای هیات علمی دانشگاهها، مراکز علمی و تحقیقاتی، حوزه علمیه و دیگر مراکز علمی ـ فرهنگی، در نیل به این آرمان مقدس، مؤثر و انکارناپذیر است؛ آرمانی که تحقق آن تنها از رهگذر برنامهریزی جامع و همسو با سیاستهای ابلاغی مقام معظم رهبری در حوزههای علم و فناوری، سند چشمانداز بیست ساله جمهوری اسلامی ایران، برنامههای توسعه کشور و نیز ارزشیابی مستمر و مداوم، بهمنظور پویایی و حفظ سطح مطلوب علمی ـ فرهنگی امکان پذیر است. در کنار اهمیت و ضرورت چنین رویکردی، که به خودی خود زمینهساز توسعه پایدار و همهجانبه است؛ بازنگری اساسی در نظام ارتقای مرتبه اعضای هیات علمی دانشگاهها و مؤسسههای آموزش عالی، پژوهشی و فناوری مستلزم انگیزهای درخور و عزمی جدی بود تا آییننامهای با هدف هدایت فعالیتهای اعضای هیات علمی به مثابه نیاز بنیادین جامعه دانشگاهی کشور تدوین شود. در این آییننامه بر دستیابی به اهداف مهم زیر تأکید شده است: ۱. حفظ، تقویت و توسعه توأمان فرهنگ اسلامی و توان علمی (آموزشی، پژوهشی و فناوری) دانشگاهها و مؤسسههای آموزش عالی، پژوهشی و فناوری کشور ۲. تأمین نیازهای علمی و فناوری کشور بهمنظور حفظ و ارتقای دستاوردهای انقلاب اسلامی در حوزههای مختلف فرهنگ، سلامت، اقتصاد، تجارت، صنعت و کشاورزی ۳. آموزش نیروی انسانی مورد نیاز کشور براساس اهداف برنامههای توسعهای و آمایش سرزمینی و اصلاح هرم اعضای هیات علمی دانشگاهها ۴. اصلاح و تغییر بنیادین نظام ارزیابی اعضای هیات علمی براساس اصول زیر: الف) ایجاد پویایی و نشاط در امر آموزش و تقویت انضباط محیط آموزشی بهمنظور تربیت نیروی انسانی منضبط، متعهد و متخصص؛ ب) تقویت و توسعه تحقیق و پژوهش، با ارج نهادن به پژوهشهای بنیادین، کاربردی و توسعهای که با هدف تأمین نیازهای علمی، فناوری، صنعتی و سلامت در کشور، با نگاهی آیندهپژوهانه تنظیم شده باشد؛ ج) توجه ویژه به هدایت فعالیتهای پژوهشی و فناورانه اعضای هیات علمی با هدف شکلگیری و تحقق نسل سوم دانشگاهها و توسعه علم مبتنی بر تولید ثروت و کارآفرینی؛ د) توجه ویژه به زبان فارسی؛ ه) ایجاد امکان تصویب ضوابط داخلی برای مؤسسههای دارای هیات ممیزه بهمنظور اجرای مأموریتهای مؤسسه.