ماده۱آییننامه آرامستان های کشورماده ۱ از ۲۱
در این آییننامه، اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار میروند:
- آرامستان: مکانی محدود جهت به خاک سپردن متوفی و جوارح انسانی که باید دارای امکانات کافی برای رفاه مراجعین و انجام امور شرعی و قانونی باشد.
- متوفی (درگذشته): فردی که به لحاظ پزشکی با تأیید اشخاص دارای صلاحیت دچار توقف غیرقابلبرگشت قلب و تنفس شده است.
- غسالخانه: محلی برای تغسیل و تکفین متوفی که دارای امکانات لازم و موردنیاز باشد.
- غسال و غساله: مرد و زنی که وفق احکام شرعی، مسئولیت انجام تغسیل و تکفین متوفای مرد و زن را به عهده دارد.
- گواهی پزشکی فوت: برگهای رسمی برای تأیید فوت در موارد مرگهای طبیعی یا دارای پرونده پزشکی که از طریق پزشکان و مراکز درمانی در قالب کاربرگ چاپشده توسط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی صادر میشود.
- جواز دفن: به اجازه دفن متوفی اطلاق میگردد که در موارد مرگهای طبیعی یا دارای پرونده پزشکی توسط پزشکان دارای صلاحیت در ذیل برگه گواهی پزشکی فوت و درخصوص اقسام مرگهای موضوع فهرست پیوست این تصویبنامه که تأییدشده به مهر دفتر هیئت دولت است، در قالب چاپ برگهای رسمی توسط اداره پزشکی قانونی صادر میگردد.
- مجوز محل دفن: برگهای رسمی که توسط شهرداری/دهیاری چاپ و به منظور تعیین محل و مکان درنظرگرفتهشده برای دفن متوفی صادر میشود.
- خودروی حمل متوفی: خودروی دارای مجوز از شهرداری/دهیاری منحصراً برای حمل متوفی و جوارح انسانی که عنوان «خودروی حمل متوفی» روی آن درج شده و کابین عقب آن از اتاق راننده جدا، سرپوشیده، قابل شستوشو و دارای امکانات موردنیاز از جمله ریل، تختروان (برانکارد)، تابوت، پوشش (کاور) متوفی و سامانه (سیستم) تهویه هوا باشد.
- حمل متوفی: انتقال و جابهجایی متوفی از مکانی به مکان دیگر با خودروی حمل متوفی پس از اخذ مجوزهای قانونی تا زمان تدفین.