آیین‌نامه اجرایی ماده ۲۵ قانون بهبود مستمر محیط کسب و کار

در این آیین‌نامه اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار می‌روند: الف ـ واحدهای تولیدی: کلیه واحدهای تولیدی صنعتی، معدنی و کشاورزی دارای مجوز از وزارتخانه‌های صنعت، معدن و تجارت و جهاد کشاورزی و سایر مراجع ذی‌ربط قانونی. ب ـ شرکتهای ارایه‌دهنده خدمات: کلیه شرکتهای عرضه‌کننده برق، گاز، خدمات ارتباطی و فناوری اطلاعات. پ ـ شرایط خارج از کنترل مدیریتی (فورس ماژور): عواملی از قبیل زلزله، سیل، طوفان، صاعقه و سایر شرایط آب و هوایی آسیب‌رسان، جنگ داخلی، حمله دشمن خارجی، اعتصاب، شورش و حریق. ت ـ بدهی معوق: بدهی‌ که از تاریخ سررسید آن، سه ماه گذشته باشد.

کلیه شرکتهای ارایه‌دهنده خدمات موظفند متن قراردادهای تأمین خدمات به واحدهای تولیدی را به گونه‌ای تنظیم نمایند تا تأمین خدمات وفق مفاد قرارداد در تمام دوره قرارداد تداوم یابد.

قطع خدمات واحدهای تولیدی در شرایط غیر اضطراری و پیش‌بینی شده در قرارداد مجاز نمی‌باشد.

چنانچه در شرایط عادی خدمات واحدهای تولیدی قطع شود، شرکت‌های ارایه‌دهنده خدمات موظفند براساس قراردادهای منعقده نسبت به جبران خسارت برابر ماده (۲) این آیین‌نامه اقدام نمایند.

سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور همه ساله اعتبار لازم برای جبران خسارت شرکت‌های ارایه‌دهنده خدمات، ناشی از تصمیم دولت برای قطع جبران خدمات به واحدهای تولیدی را در لوایح بودجه سالانه پیش‌بینی خواهد نمود.

شرکتهای ارایه‌دهنده خدمات می‌توانند برای ایفای تمام یا بخشی از تعهدات خود ناشی از اجرای این آیین‌نامه، نسبت به بیمه تأمین خدمات موضوع این آیین‌نامه اقدام نمایند.

واحدهای تولیدی که به لحاظ آسیب‌پذیری تجهیزات و یا مسایل ایمنی ناشی از قطع خدمات متحمل خسارت زیاد می‌شوند، موظفند مراتب را با ذکر موارد آسیب و حداقل خدماتی که باید دریافت نمایند، به شرکتهای ارایه دهنده خدمات قبلاً اعلام نموده و یا در مفاد قرارداد فیمابین ذکر نمایند.

واحدهای تولیدی که مشمول دریافت خسارت می‌شوند، در صورتی که بدهی به شرکت ارایه‌دهنده خدمات داشته باشند، به میزان بدهی از خسارت آن واحد کسر می‌گردد. در زمان کمبود برق، گاز یا خدمات مخابرات، واحدهای تولیدی صنعتی و کشاورزی نباید در اولویت قطع برق یا گاز یا خدمات مخابرات قرار داشته باشند و شرکتهای عرضه‌کننده برق، گاز و خدمات مخابرات موظفند هنگام عقد قرارداد با واحدهای تولیدی اعم از صنعتی، کشاورزی و خدماتی، وجه التزام قطع برق یا گاز یا خدمات مخابرات را در متن قرارداد پیش‌بینی کنند. هرگاه دولت به دلیل کمبودهای مقطعی به شرکتهای عرضه‌کننده برق یا گاز یا مخابرات دستور دهد موقتاً جریان برق یا گاز یا خدمات مخابراتی واحدهای تولیدی متعلق به شرکتهای خصوصی و تعاونی را قطع کنند، موظف است نحوه جبران خسارتهای وارده به این شرکتها ناشی از تصمیم فوق را نیز تعیین و اعلام کند. آیین‌نامه اجرائی این ماده توسط وزارتخانه‌های صنعت، معدن و تجارت، جهاد کشاورزی، نفت، نیرو و ارتباطات و فناوری اطلاعات تهیه می‌شود و ظرف سه ماه پس از لازم‌الاجراء شدن این قانون به تصویب هیأت‌وزیران می‌رسد.