ماده۱۸آیین نامه اجرایی قانون حمایت از حقوق مصرف کنندگان خودرومصوب ۱۳۹۵ · ماده ۱۸ از ۳۲
ضوابط پرداخت خسارت توقف خودرو به استثنای خسارات ناشی از موارد حادثه و تصادف به شرح زیر است: الف ـ خودروی سواری: از زمان تحویل خودرو به نمایندگی مجاز به ازای هر روز توقف مازاد، به میزان یادشده در ماده (۱۷) این آییننامه به مقدار پانزده ده هزارم (۰۰۱۵/۰) بهای خودرو به عنوان هزینه توقف توسط عرضهکننده به مصرفکننده پرداخت می شود. ب ـ خودروی عمومی (تاکسی، وانت، ون): از زمان تحویل خودرو به نمایندگی به ازای هر روز توقف مازاد به میزان یاد شده در ماده (۱۷) این آییننامه به مقدار دو هزارم (۰۰۲/۰) بهای خودرو به عنوان هزینه توقف توسط عرضه کننده به مصرفکننده پرداخت می شود. پ ـ خودروی سنگین (مینیبوس، میدل باس، اتوبوس، کامیونت، کامیون و کشنده): به ازای هر روز توقف مازاد به میزان یاد شده در ماده (۱۷) این آییننامه به مقدار یک هزارم (۰۰۱/۰) بهای خودرو به عنوان هزینه توقف توسط عرضهکننده به مصرفکننده پرداخت می شود. ت ـ موتورسیکلت: به ازای هر روز توقف مازاد به میزان یاد شده در ماده (۱۷) این آییننامه به مقدار یک هزارم (۰۰۱/۰) بهای موتورسیکلت به عنوان هزینه توقف توسط عرضهکننده به مصرفکننده پرداخت می شود.
در صورت عدم توافق طرفین نسبت به مبلغ خسارت توقف خودرو، مراتب با کسب نظر کارشناس رسمی دادگستری انجام میپذیرد.
عرضهکننده موظف است رأساً یا از طریق واسطه خدمات پس از فروش خود پس از اخذ مدارک مثبته در مورد احراز مالکیت خودرو، نسبت به پرداخت خسارت توقف خودرو درکمتر از پانزده روز اقدام نماید.
در صورتی که توقف خودروی سنگین بیش از یک ماه به طول انجامد، با موافقت کتبی مصرفکننده برای هر روز توقف خودرو مازاد بر یک ماه، عرضهکننده ملزم به پرداخت دو ده هزارم (۰۰۰۲/۰) بهای خودرو علاوه بر مقدار قبلی می باشد.