ماده۱آییننامه اجرایی قانون حفاظت از خاکمصوب ۱۳۹۸ · ماده ۱ از ۳۱
در این آیین نامه، اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار می روند:
- قانون: قانون حفاظت از خاک مصوب ۱۳۹۸.
- سازمان: سازمان حفاظت محیط زیست.
- وزارت: وزارت جهاد کشاورزی.
- ستاد ملی: ستاد ملی هماهنگی حفاظت و بهرهبرداری پایدار از خاک کشور موضوع ماده (۲) این آیین نامه.
- پیشگیری: مجموعه اقداماتی که سبب جلوگیری از تخریب، هدررفت و یا آلودگی خاک می شود.
- آلودگی آب: تغییر مواد محلول و یا معلق و یا تغییر درجه حرارت و دیگر خواص فیزیکی، شیمیایی و زیستی (بیولوژیکی) آب در حدی که آن را برای مصرفی که برای آن مقرر است مضر یا غیر مفید سازد.
- حدّ قابل تحمل فرسایش: میزان فرسایشی (تن در هکتار در سال) که تأثیر سوءبر کارکردهای مختلف خاک نداشته باشد.
- کانون تخریب: اراضی یا مکانهایی که تحت تأثیر عوامل تخریب ناشی از حوادث طبیعی یا فعالیتهای انسانی، توان بهره دهی خاک در آنجا شدیداً کاهش یافته و یا عاملی برای تخریب خاک در مکان های دیگر باشند و برای اصلاح آنها، انجام اقدامات حفاظتی و بهسازی ویژه ضروری است.
- حدنگار (کاداستر): فهرست مرتبشده اطلاعات مربوط به قطعات زمین که مشخصههای زمین مانند اندازه، کاربری، مشخصات رقومی، ثبتی و یا حقوقی به نقشه بزرگ مقیاس اضافه شده است.
- خاک آلی: خاکهایی که دارای حداقل دوازده درصد (۱۲%) کربن آلی باشند.
- آبهای نامتعارف: کلیه آبهایی که غیر از اشکال معمول آبهای سطحی و زیرزمینی شیرین وجود دارند مانند آبهای شور و لبشور، آب حاصل از تصفیه فاضلاب، آبهای سنگوارهای (فسیلی) و ژرف و آب حاصل از باروری ابرها.
- امنیت خاک: حفظ و ارتقای کیفیت منابع خاک برای تولید غذا، الیاف، حفظ و نگهداری تنوع زیستی، خدمات زیست بوم و سلامتی انسان، حیوان و سایر موجودات زنده.
- سند ملی آمایش سرزمین: سندی است راهبردی مبتنی بر سیاستهای کلی و ضوابط ملی مصوب شورای عالی آمایش سرزمین.
- فاضلاب: مطابق آیین نامه جلوگیری از آلودگی آب موضوع تصویبنامه شماره ۱۸۲۴۱/ت۷۱هـ مورخ ۱۳۷۳/۳/۱۶ و اصلاحات بعدی آن، هر نوع مایع با کیفیت نامناسب، حاصل از فعالیتهای صنعتی، کشاورزی، دامداری، شهری و خانگی که به آب یا خاک تخلیه شود.
- پساب: فاضلابی که مطابق استاندارد موضوع ماده (۵) آییننامه جلوگیری از آلودگی آب موضوع تصویبنامه شماره ۱۸۲۴۱/ت۷۱هـ مورخ ۱۳۷۳/۳/۱۶ و اصلاحات بعدی آن، تصفیه شده باشد.
- شور و قلیا: شوری و قلیایی بودن خاک به میزانی که منجر به کاهش توان تولید زیستی یا اقتصادی خاک یا ترکیبی از هر دوی آنها شود.
- تنوع زیستی خاک: ظرفیت (پتانسیل) وضعیت و شرایط زیستی (بیولوژیکی) خاک که میتواند در پایداری کشاورزی، کاهش اثرات تغییرات اقلیمی و افزایش تابآوری و در تغذیه، داروسازی و اصلاح و پالایش خاک به کار آید.