در این آیین نامه، اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار می روند: الف ـ قانون: قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز ـ مصوب ۱۳۹۲ و اصلاحات بعدی آن. ب ـ ستاد: ستاد مرکزی مبارزه با قاچاق کالا و ارز موضوع ماده (۳) قانون. پ ـ وزارت: وزارت صنعت، معدن و تجارت ت ـ نظام ملی: نظام ملی طبقه بندی کالا و خدمات شناسه کالا و خدمات، موضوع تصویب نامه شماره۱۸۵۹۶/ت۳۷۱۷۹ک مورخ ۱۱/۲/۱۳۸۶ که صرفاً به منظور تهیه شناسنامه کالا و طبقه بندی کالاها مورد بهره برداری قرار می گیرد. ث ـ عناصر توصیفی کالا: عناصر و خصوصیات ماهوی و شکلی کالا (فیلدهای توصیفی) از قبیل جنس، نوع، رنگ، ابعاد، وزن، طرح، مدل، تولیدکننده، کشور سازنده، نام تجاری و نوع کاربری آن که در تشریح تجاری کالا مؤثر می باشند.
وزارت موظف است عناصر توصیفی کالا را با همکاری ستاد، گمرک جمهوری اسلامی ایران و حسب مورد دستگاه هایی که بر طبق قوانین در قبال تولید، واردات، حمل و نگهداری و عرضه کالا دارای وظایف و اختیاراتی هستند، تعیین نماید. ج ـ شناسنامه کالا: مجموعهای از عناصر توصیفی کالا که جهت توصیف مشخصات و ایجاد برداشت مشترک از هر قلم کالا در چارچوب همسان تجمیع میشوند و شناسه کالا، شناسه یکتای این مجموعه از اطلاعات است.
بخشی از اقلام اطلاعاتی در شناسنامه کالا به سایر طبقه بندیها از قبیل سامانه هماهنگ شده ( HS ) طبق تعـریف بند (ژ) ماده (۱) قانون امور گمرکی ـ مصوب۱۳۹۰ـ، استاندارد بینالمللی طبقهبندی فعالیت های اقتصادی ( ISIC )، طبقه بندی محوری محصول ( CPC ) و سامانه جهانی نامگذاری تجهیزات پزشکی ( UMDNS )، طبقه بندی استاندارد تجارت بین المللی ( SITC ) و همچنین سامانه ثبت شناسه شیء ( OID ) اختصاص دارد. چ ـ زنجیره تأمین: کلیه اشخاصی که پس از تولید یا واردات کالا تا تحویل آن به مصرف کننده نهایی در امر خرید، فروش، حمل و نگهداری کالا فعالیت نموده و مطابق ضوابط این آیین نامه مسئول انجام بخشی از فعالیت های مرتبط با رهگیری کالا هستند.