ماده۱آیین نامه اجرایی جزء (۱) بند (ش) تبصره (۲) قانون بودجه سال ۱۴۰۴ (صدور اوراق تضمین)مصوب ۱۴۰۳ · ماده ۱ از ۴
در این آییننامه، اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار میروند:
- قانون: قانون بودجه سال 1404کل کشور.
- سازمان: سازمان برنامه و بودجه کشور.
- بانک مرکزی: بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران.
- خزانه: خزانه داری کل کشور.
- تضمیننامه: سندی تعهدآور که به موجب آن، دولت یا دستگاههای اجرایی در چهارچوب قوانین و مقررات مربوط، ضمانت اشخاص حقیقی و حقوقی را در ارتباط با انجام تکالیف و تعهدات مدیون اصلی در برابر ذینفعِ تضمین و طبق شرایط مندرج در تضمین نامه به عهده میگیرد.
- متقاضی: اشخاصی که حسب قانون، مجاز به درخواست صدور تضمین نامه برای خود یا دستگاههای اجرایی تابعه و یا سایر اشخاص به موجب قوانین و مقررات میباشند.
- مدیون اصلی: دستگاههای اجرایی موضوع بند (پ) ماده (1) قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران مصوب 1403 و اشخاص حقیقی و حقوقی غیردولتی که به موجب قانون، دولت مجاز به تضمین ایفای تعهدات وی در قبال بانک عامل است.
- ذینفع تضمین: اشخاص حقیقی و حقوقی که به موجب قانون، صدور و تحویل تضمیننامه به ایشان مجاز است و تضمین نامه به نفع وی صادر میشود.
- بانک عامل: بانکها و مؤسسات اعتباری غیربانکی (ذینفع تضمین)، که تضمین نامه دولت به نفع آنها صادر میشود.
- اوراق تضمین (ضمان): اوراق بهادار موضوع بند (ش) ماده (1) قانون تأمین مالی تولید و زیرساختها مصوب 1402 که در اجرای جزء (6) بند (ب) ماده (10) قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران مصوب 1403 برای تضمین تعهدات دولت/ شرکتهای دولتی مشمول صادر و جزئیات تعهد تضمین در آن درج میشود. این اوراق قابل معامله در بازار سرمایه نمیباشد.
- سامانه تعهدات: سامانه جامع مدیریت تضامین و تعهدات دولت.