در این آییننامه، اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار میروند:
- سازمان: سازمان هواپیمایی کشوری.
- فرودگاه: منطقهای مشخص بر روی زمین یا آب شامل ساختمانها، تأسیسات و تجهیزات نصب شده که از کل یا بخشی از آن حسب مورد جهت نشست، برخاست و حرکت زمینی انواع وسایل پرنده و حمل و نقل هوایی بار، مسافر و محمولههای پستی استفاده میشود و انواع آن به شرح زیر است: الف- فرودگاه بینالمللی: فرودگاهی که دارای الزامات، تجهیزات و تسهیلاتی از جمله گمرک، گذرنامه، بهداشت عمومی و قرنطینه گیاهی و حیوانی برای پروازهای بینالمللی است. ب- فرودگاه داخلی: فرودگاهی که صرفاً برای انجام پروازهای داخلی تعیین شده است. پ- فرودگاه مرز هوایی: فرودگاهی داخلی که حسب مورد برای پروازهای غیربرنامه ای با تأمین الزامات، تجهیزات و تسهیلاتی از جمله گمرک، گذرنامه، بهداشت عمومی و قرنطینه گیاهی و حیوانی، برای پروازهای بینالمللی استفاده میشود. ت- فرودگاه مشترک: فرودگاهی که هواپیماهای نظامی و غیر نظامی بر اساس مقررات این آییننامه، مجاز به عملیات در آن میباشند. ث- فرودگاه نظامی با بهرهبرداری غیرنظامی: فرودگاه نظامی که بر اساس مصوبه (466) شورای عالی امنیت ملی، وسایل پرنده غیر نظامی بر اساس ضوابط و مقررات سازمان مجاز به عملیات در آن میباشند. ج- فرودگاه هوانوردی عمومی (جنرال اویشن): فرودگاهی که صرفاً برای کاربردهای خاص از جمله آموزشی، تفریحی، ورزشی، آزمایش پروازهای وسایل پرنده و خدمات هوایی کشاورزی استفاده میشود و مجاز به انجام جابه جایی بار و مسافر نمیباشد. چ- فرودگاه اختصاصی: فرودگاهی که با هدف ارائه خدمات به اشخاص حقیقی و یا حقوقی برای جابه جایی مسافر و بار اختصاصی همان اشخاص استفاده میشود. ح- بالگردگاه (هلی پورت): یک فرودگاه یا یک منطقه مشخص روی سازه که کل یا بخشی از آن برای نشست و برخاست و حرکت روی سطح بالگردها مورد استفاده قرار میگیرد. خ- پایگاه پروازی (ایرفیلد): منطقهای مشخص بر روی زمین یا آب به غیر از فرودگاه که از کل یا بخشی از آن حسب مورد جهت نشست، برخاست و حرکت زمینی انواع وسایل پرنده استفاده میشود و الزاماً دارای پایانه، تأسیسات و یا باند روکش شده نمیباشد. د- پایگاه ورزشهای هوایی: پایگاه (سایت) پروازی که مورد استفاده ورزشهای هوایی قرار میگیرد.
- مالک: اشخاص حقوقی که براساس قوانین و مقررات مربوط، مالکیت یک فرودگاه را به عهده دارند.
- گواهینامه بهرهبردار فرودگاهی: مجوزی که مطابق قوانین و مقررات مربوط توسط سازمان به منظور مدیریت بهرهبرداری فرودگاهها اعطا میگردد.
- بهرهبردار: شخص حقیقی و حقوقی غیردولتی اعم از داخلی و خارجی که مدیریت بهرهبرداری، عملیات فرودگاهی و نگهداری فرودگاه را مطابق قوانین، ضوابط و دستورالعملهای مربوط برعهده دارد و دارای گواهینامه بهرهبردار فرودگاهی میباشد.
- قرارداد: قرارداد واگذاری مدیریت بهرهبرداری از فرودگاه با حفظ مالکیت دولت که بین بهرهبردار و مالک منعقد میگردد.
- کارگروه واگذاری: کارگروهی متشکل از وزیر راه و شهرسازی یا نماینده تام الاختیار ایشان(رئیس)، رئیس سازمان(دبیر)، وزیر امور اقتصادی و دارایی یا نماینده تام الاختیار ایشان و مالک.
- طرح جامع فرودگاهی: سندی که در برگیرنده نیازها و الزامات موجود و پیش بینی نیازهای آتی ساخت و بهرهبرداری از فرودگاه براساس مطالعات اجتماعی، سیاسی، جغرافیایی و اقتصادی مستند میباشد.