ماده۱آییننامه اجرایی جزء (۱) بند (ب) ماده (۳۹) قانون برنامه پنجساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران (موضوع نحوه استفاده صنایع آببر از آبهای متعارف و نامتعارف)مصوب ۱۴۰۳ · ماده ۱ از ۶
در این آییننامه، اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار میروند:
- صنایع آب بر: در سال اول اجرای این آییننامه، شامل کلیه واحدهای صنعتی و معادن، صنایع نفت، گاز و پتروشیمی و تولید انرژی و نیروگاهی با مصرف بیش از سیصد هزار متر مکعب در سال است. کارگروهی متشکل از سازمان برنامه و بودجه کشور، وزارت نیرو و وزارت صنعت، معدن و تجارت تا پایان سال اول جهت دسته بندی رشته فعالیتهای مشمول برای سالهای آتی اقدام می نمایند.
- آب متعارف: آبهایی که بخشی از چرخه آب در طبیعت بوده و به طور طبیعی قابل استفاده میباشند، مانند آبهای سطحی و زیرزمینی حاصل از بارش، جریانهای رودخانهای، چشمهها و قنوات.
- آب نامتعارف: آبهایی که شامل آب متعارف نمیشوند، مانند پساب و آب دریا.
- ارزش اقتصادی آب: معادل هزینه نهایی تأمین آب جایگزین از منابع آب نامتعارف در هر حوضه آبریز درجه دو و با اعمال ضرایب کمی (نسبت کسری سالانه مخزن) و کیفی (نسبت هدایت الکتریکی به هدایت الکتریکی استاندارد) که توسط وزیر نیرو، تعیین و ابلاغ میشود.
- مجوز موقت: مجوز بهره برداری از منابع آب متعارف برای صنایع مشمول این آییننامه متناسب با ارزش اقتصادی آب و محصول برای یک بازه زمانی معین (حداکثر سه سال) معادل تخصیص اولیه که توسط وزارت نیرو صادر میشود. این بازه زمانی، برای یک دوره دو ساله قابل تمدید است.