در این آیین نامه اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار می روند:
- شهرک: مجموعهای سکونتی ـ فعالیتی که در خارج از محدوده و حریم شهرها، با حدود معین و محصور، برای پاسخگویی به نیاز های سکونت دائم و غیردائم (اقامت) ارائه خدمات تخصصی و یا تولید، به همراه فضا های جانبی مورد نیاز، ایجاد و در چهارچوب قوانین و ضوابط دستگاه های ذیربط دارای طرح مصوب، پروانه تاسیس و مجوز بهرهبرداری بوده، با مسئولیت و توسط هیأت امنایی که وفق مقررات تشکیل شده است، اداره می شود.
- شهرک مسکونی: شهرکی که با مصوبه شورای عالی شهرسازی و معماری ایران در خارج از محدوده و حریم شهر، با محدوده معین و محصور به منظور تامین نیاز سکونت دائم، فضا های عمومی و تأسیسات و خدمات پشتیبان فعالیت های تولیدی، خدماتی و زیربنایی، اصلاح نظام استقرار جمعیت، پاسخ به تقاضای موثر مسکن دائم و سکونت غیردائم یا اقامت موقت در پیرامون شهر ها و مناطق دارای قابلیت، به همراه تأسیسات زیربنایی، بناها، فضا ها و خدمات عمومی و اجتماعی و رفاهی سکنه و بهرهبرداران، مطابق مقررات جاری و شرایط دستورالعمل ترویج شهرکسازی کشور مصوب ۱۳۹۹/۲/۸ شورای عالی شهرسازی و معماری ایران مکانیابی، احداث و اداره شده و دارای طرح مصوب، پروانه تاسیس و مجوز بهرهبرداری می باشد.
- شهرک تخصصی: شهرکی که مطابق مصوبه شورای عالی شهرسازی و معماری ایران و موافقت اصولی دستگاه های ذیربط برای عملکرد های تخصصی، در خارج از محدوده و حریم شهر، با محدوده معین و محصور و حداقل (۱۰) هکتار زمین که مطابق قوانین و مقررات مربوط و با توجه به ظرفیت و تقاضای موثر، برای ارائه انواع خدمات تخصصی مورد نیاز از جمله اقامتی، تفریحی، علم و فناوری، پزشکی و سلامت، دانشگاهی، پشتیبانی حمل و نقل (لجستیک)، فرهنگی ـ هنری، ورزشی، نمایشگاهی و سایر خدمات تخصصی به متقاضیان و ذینفعان در مقیاس عملکردی محلی، استانی، ملی و فراملی به همراه تاسیسات زیربنایی و خدمات روبنایی و کلیه فضا های مورد نیاز متناسب با نوع خدمت و ضوابط و استاندارد های مربوط، مکانیابی، احداث و اداره شده و دارای طرح مصوب، پروانه تاسیس و مجوز بهرهبرداری وفق مفاد دستورالعمل ترویج شهرکسازی کشور مصوب ۱۳۹۹/۲/۸ شورای عالی شهرسازی و معماری ایران می باشد.
- شهرک تولیدی: شهرکی که با تصویب مرجع قانونی و مطابق مقررات دستگاه ذیربط، به منظور تولید صنعتی (شهرک و ناحیه صنعتی)، کشاورزی (کشاورزی، دامپروری، شیلات و زنجیره تولید) و صنفی (صنایع دستی، چوب، چرم و غیره)، مکانیابی، احداث و بهرهبرداری می شوند.
- مجتمع اداری: بنا ها یا ساختمان هایی که از حداقل چهار واحد اداری تشکیل شده و مالکان و بهرهبرداران آنها، از این اماکن برای انجام امور اداری و ارایه خدمات حرفهای یا تخصصی استفاده می نمایند.
- مجتمع تجاری: بنا ها یا ساختمان هایی که از حداقل چهار واحد تجاری تشکیل شده و مالکان و بهرهبرداران آنها، از این اماکن برای نمایش، خرید و فروش اجناس و کالا های مختلف استفاده می نمایند.
- مجتمع صنعتی: بنا ها یا ساختمان هایی که از حداقل چهار واحد صنعتی بهمنظور ساخت، سرهمبندی (مونتاژ)، تولید، بستهبندی، تعمیر یا فرآیند های مربوط به تولید تشکیل شده است.
- مجتمع مسکونی: مجموعهای از آپارتمان ها یا خانه های ویلایی که در یک بلوک یا محوطه مشخص، معین و محصور گردیده باشند. بنا ها یا ساختمانهایی که در خارج از محدوده معین و محصور قرار دارند، ولی دارای حداقل چهار واحد مسکونی می باشند نیز مجتمع مسکونی قلمداد می شوند.
- مراکز عمومی: کلیه فضا هایی که در آن خدمات عمومی ارایه می شود از جمله هتلها، مسافرخانهها، رستورانها، قهوهخانهها، راسته بازارها، مهمانسرا (پانسیون) ها و مهدکودکها، کتابخانهها، سینماها، آموزشگاهها، سالن نمایش یا تماشاخانه، سالن گردهمآیی یا اجلاس (کنفرانس)، سالن انتظار در پایانه های مسافربری، ایستگاه های مترو، سالن نمایشگاه، شبستان مسجد، ورزشگاه (استادیوم ورزشی) و پارکها، بوستانها، تفرجگاهها، توقفگاه (پارکینگ) های عمومی و پایانه های مسافربری، فضا های جمعی محسوب می شوند.
- پیوست های حفاظتی ـ انتظامی: مجموعهای از استاندارد های حفاظت فیزیکی و الکترونیکی، که به منظور ارتقای امنیت و پیشگیری از سرقت در اماکن موضوع این آیین نامه تدوین شده است.