ماده۳آئین نامه کمیسیون عفو و بخشودگی مصوب ۱۳۵۹ (منسوخ)مصوب ۱۳۵۹ · ماده ۳ از ۱۴
دادسرای عمومی و دادسرای نظامی عفو محکوم علیه را وقتی پیشنهاد می کند که شرائط زیرین موجود باشد.
- در مورد مجازات اعدام محکوم علیه در زندان باشد، چنانچه در فاصله صدور حکم لازم الاجراء و اجرای حکم، محکوم به اعدام درخواست عفو نماید به درخواست رئیس شورای سازمان امور زندانها و اقدامات تأمینی و تربیتی در کمیسیون فوق العاده مطرح و رد یا قبول درخواست عفو ظرف ۱۵ روز اعلام خواهد شد و تا اعلام نتیجه از طرف کمیسیون فوق العاده عفو و بخشودگی اجرای حکم اعدام به تأخیر خواهد افتاد.
- در مورد مجازات حبس ـ مجازات در حال اجراء باشد و از حبس دائم ده سال و از حبس جنائی درجه یک دو سال و از حبس جنائی درجه ۲ شش ماه و از حبس جنحه ای یک پنجم به موقع اجراء گذاشته شده و مجازات در روحیه محکوم علیه مؤثر واقع و موجب تنبه او شده باشد.
- در محکومیت به جزای نقدی محکوم علیه به علت عجز از پرداخت محکوم به در زندان باشد.
- در تمامی موارد مذکور زندانی نسبت به پرداخت ضرر و زیان مورد حکم اقدام کرده یا قراری در این خصوص گذاشته یا رضایت مدعی خصوصی را جلب کرده باشد.
مجازات حبس ناشی از عدم پرداخت محکوم به در محکومیت های به جزای نقدی و ضرر و زیان ناشیه از جرم سازمان امور زندانها و اقدامات تأمینی و تربیتی مکلف است وضعیت مالی محکوم علیه را به وسیله مددکاران اجتماعی تحقیق نماید تا چنانچه محکوم علیه امکان پرداخت جزای نقدی را نداشته باشد مراتب را با مدارک کافی به وسیله رئیس اداره عفو و بخشودگی در کمیسیون عادی یا فوق العاده مطرح و نظر کمیسیون را درمورد عفو بقیه محکومیت ناشی از جزای نقدی را درخواست نماید.
چنانچه محکوم علیه با توجه به عدم امکانات قادر به پرداخت ضرر و زیان مورد حکم نباشد به هر طریق ممکن به سازمان امور زندانها و اقدامات تأمینی و تربیتی با احراز ندامت محکوم علیه نسبت به پرداخت ضرر و زیان مورد حکم در حق زیان دیده کوشش خواهد کرد و پس از توفیق در جلب رضایت زیان دیده درخواست عفو به ترتیب مقرر در تبصره یک در کمیسیون های عادی یا فوق العاده عفو و بخشودگی مطرح و اتخاذ تصمیم خواهد شد.
تشخیص میزان بخشودگی با توجه به ضوابط فوق و اوضاع و احوال محکوم علیه با کمیسیون خواهد بود.