ماده۴آییننامه ارزشگذاری دارایی های نامشهود در طرحهای سرمایهگذاریماده ۴ از ۷
اصول و روشهای ارزشگذاری داراییهای نامشهود به شرح زیر است: الف ـ ارزشگذاری باید با رعایت اصول محرمانگی، شفافیت، بیطرفی و اجتناب از تعارض منافع و بر اساس مطالعات بازار داخلی و بینالمللی، تحلیل مالی، تجاری و اقتصادی و ارزیابی ابعاد فناورانه و محاسبه ریسک (خطر)های مربوط باشد و کیفیت و کمیت دادهها و اطلاعات، منبع، مستندات، هدف ارزشگذاری و روشهای استفاده شده به طور مستند تشریح شود. ب ـ ارزشگذاری داراییهای نامشهود نباید با استانداردهای حسابداری الزامآور مغایر باشد و باید متناسب با نوع، ماهیت و هدف تعیین شده برای ارزشگذاری، براساس یک یا ترکیبی از روشهای علمی و معتبر ارزشگذاری از جمله هزینهمحور، بازارمحور و درآﻣﺪمحور انجام شود. پ ـ کلیه مصادیق مالکیت فکری از قبیل اختراع، طرح صنعتی، نام و علامت تجاری و آثار ادبی و هنری منوط به این که استفاده از آنها خلاف عرف و مقررات عمومی نباشد، قابل ارزشگذاری است ولی ارزشگذار موظف است در ارزیابی خود تطابق با قوانین جمهوری اسلامی ایران را لحاظ نماید.
حمایت از داراییهای ارزشگذاریشده موضوع این بند مشروط به رعایت الزامات و انجام اقدامات قانونی توسط سرمایهگذار برای حمایت از داراییهای خود در ایران است. ت ـ هزینه ارزشگذاری داراییهای نامشهود بر عهده سرمایهگذار است، مگر آنکه به نحو دیگری توافق شود. ث ـ ارزشگذار مکلف است گزارش موضوع ارزشگذاری ارجاعی طبق این آییننامه را ظرف سه ماه تحویل متقاضی دهد. در صورتی که به علت اموری خارج از اراده ارزشگذار، تمدید مهلت تعیین شده ضرورت داشته باشد، ارزشگذار مراتب را ظرف ده روز قبل از انقضای مهلت به متقاضی اعلام میکند و متقاضی میتواند مهلت مزبور را به میزان مناسب تمدید کند. در صورت عدم تحویل گزارش ارزشگذاری در مهلت مقرر، متقاضی میتواند ارزشگذار جایگزین تعیین کرده و امر ارزشگذاری را به هزینه خود به ایشان ارجاع دهد. ج ـ در صورتی که متقاضی یا سرمایهگذار نسبت به ارزشگذاری انجام شده اعتراض داشته باشند، میتوانند ظرف ده روز از زمان ابلاغ نتیجه ارزشگذاری و تنها برای یکبار اعتراض خود را اعلام نمایند. در این صورت ارزشگذار موظف است ظرف ده روز نسبت به ارایه گزارش مقتضی اقدام نماید و در غیر این صورت ارزشگذاری توسط یک ارزشگذار دیگر انجام میشود.