ماده۳آیین نامه اجرایی نحوه وضع و وصول عوارض توسط شوراهای اسلامی شهر، بخش و شهرک موضوع قانون تشکیلات، وظایف و انتخابات شوراهای اسلامی کشور و انتخاب شهردارانمصوب ۱۳۷۲ · ماده ۳ از ۱۷

عوارض موضوع این آیین نامه از اماکن، واحدهای صنفی، تولیدی، خدماتی، صنعتی و هرگونه منبع درآمدی دیگری قابل وصول است که محل استقرار آن، در مورد شهرها، محدوده قانونی شهر، موضوع تبصره (

1. ۱ماده ( ۴ ) قانون تعاریف و ضوابط تقسیمات کشوری – مصوب ۱۳۶۲ – و در مورد بخش و روستا، محدوده موضوع مواد ( ۶ و ۱۳ ) قانون تعاریف وضوابط تقسیمات کشوری – مصوب ۱۳۶۲ – که به تصویب هیات وزیران رسیده یا برسد و در مورد شهرکها محدوده ای که به تصویب کمیسیون موضوع ماده ( ۱۳ ) آیین نامه مربوط به استفاده از اراضی و احداث بنا و تاسیسات در خارج از محدوده قانونی و حریم شهرها – مصوب ۱۳۵۵ – رسیده است، باشد. تبصره ۱. در صورتی که محدوده شهر و روستا تعیین نشده باشد، در مورد شهرها محدوده ای که در طرح جامع موضوع بند ( ۳ ) ماده (
2. ۲قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران – مصوب ۱۳۵۱ – و در مورد روستاها محدوده ای که در طرح هادی موضوع ماده ( ۷ ) اساسنامه بنیاد مسکن انقلا ب اسلامی – مصوب ۱۳۶۶ –، تعیین شده است، ملا ک خواهند بود. تبصره ۲. مراجع تصمیم گیر در مورد محدوه شهر، مجاز نمی باشند محدوده هایی را که توسط سایر مراجع قانونی برای ایجاد شهرک یا مراکز جمعیتی دیگر خارج از شهرها تعیین شده یا می شوند، بدون جلب نظر مراجع قانونی یادشده به حدود شهر ملحق نمایند.