در این آییننامه اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار میروند:
- قانون: قانون بودجه سال ۱۳۹۸ کل کشور.
- سازمان: سازمان برنامه و بودجه کشور.
- دستگاه اجرایی: دستگاههای اجرایی قوای مجریه، مقننه و قضاییه، نیروهای مسلح، وزارتخانه ها، سازمانها، شرکتها، مؤسسات دولتی و نهادهای عمومی غیردولتی مندرج در قانون و دستگاههای مشمول بودجه هزینهای استانی.
- شاخص عملکرد: ابزاری برای اندازهگیری عملکرد، ارزیابی کارآیی و اثربخشی، سنجش کیفیت فرایندها و خروجی برنامهها و فعالیتهای ابلاغی به دستگاه اجرایی که ضمن تعیین میزان دستیابی به اهداف در مقاطع زمانی مشخص، امکان نظارتعملیاتی بر روند تحقق اهداف ابلاغی و جلوگیری از انحرافات احتمالی را فراهم میکند.
- واحد مجری: واحد سازمانی در دستگاه اجرایی که تأمین، تولید و ارایه محصول و خدمات اصلی و نهایی دستگاه اجرایی را از آغاز تا پایان بر عهده دارد (تمام مراحل فرایند از درخواست اولیه تا ارایه محصول یا خدمت نهایی در آن واحد انجام میشود) و دارای ویژگیهای زیر است: الف ـ فعالیت در ساختار سازمانی مصوب دستگاه اجرایی و ترجیحاً زیرنظر مستقیم رییس دستگاه اجرایی. ب ـ دارای ماهیت حقوقی و عملیاتی مستقل.
با توجه به ساختار و فرآیندهای برخی از دستگاههای اجرایی، امکان تعریف واحد مجری برای آنها وجود ندارد. ۶ ـ فعالیت اصلی: اقدام یا سلسله اقدامات مشخص، تکرارپذیر، کمیتپذیر و دارای سنجه که برای تولید کالا و ارایه خدمت توسط دستگاه اجرایی به ذینفعان خارج سازمانی، جهت تحقق اهداف برنامه سالانه انجام میگیرد و منابع مورد نیاز آن از محل اعتبارات هزینهای بودجه سالانه تأمین میشود. ۷ـ نظارت عملیاتی: بررسی میزان تطبیق فعالیت/خدمت انجامشده با فعالیت/خدمت پیشبینیشده (مورد تفاهم) که از طریق اندازهگیری سنجهها و شاخصهای عملکرد در دوره اجرای فعالیت انجام میگیرد. ۸ ـ ارزیابی: سنجش عملکرد برنامهها با اهداف و استانداردهای پیشبینیشده و تحلیل آثار و پیامدهای اقتصادی و اجتماعی اجرای برنامهها برای اصلاح یا بازتعریف اهداف در برنامهریزیهای آتی. ۹ـ تفاهمنامه عملکردی: سند مورد توافق میان بالاترین مقام دستگاه اجرایی و مدیر واحد مجری.