هزینههای قابل قبول در مورد محاسبه مالیات بر درآمد به شرح زیر میباشد:
- کرایه مکانی که برای پیشه لازم است - در صورتی که محل پیشه ملکی باشد استهلاک پذیرفته خواهد شد مشروط بر اینکه کسور واقعی بودهو مربوط به سالی باشد که به حساب مالیاتی آن سال رسیدگی میشود.
- کلیه هزینههایی که برای نگاهداری و نیازمندیهای محل پیشه لازم است از قبیل بیمه و سوخت و روشنایی و حقالشرب و نظایر آن.
- بهره وجوهی که برای تکمیل حوائج پیشه از اشخاص و بنگاهها وام گرفته و به کار انداخته شده.
- بهره بقایای بدهی مؤدی بابت خرید مواد و لوازم کار.
- حقوق - دستمزد - فوقالعاده - هزینه سفر - پاداش پرداختی به کارمندان و کارگران در حدود متعارف - حقالزحمه و حقالعملهای پرداختی.
- بهای ملزومات اداری و ابزار و آلاتی که معمولاً در ظرف یک سال از بین بروند و بهای آنها جزء سرمایه محسوب نشده باشد.
- هزینههای انتفاعی یا اداری ضروری مربوط به پیشه.
- وجوه پرداختی بابت بیمههای مربوط به کسب از قبیل بیمههای آتشسوزی - دزدی - طوفان و غرامت پرداختی به کار گران و امثال آن.
- حقوق و حقالامتیاز و سایر عوارض و مالیاتها که به دولت یا شهرداریها پرداخت میشود بغیر از مالیات بر درآمد.
- مطالبات لاوصول - در صورتی که در سالهای بعد وصول گردد به حساب درآمد سالی که وصول میشود محسوب خواهد شد.
- وجوه خالصی که برای استهلاک و فرسودگی و اسقاط کارخانجات و ساختمانها و ماشین آلات و لوازم آنها و همچنین برای معادن تخصیصداده میشود طبق تعرفه پیوست.