اصطلاحات مندرج در این آییننامه از نظر اجرای مقررات آن در معانی ذیل به کار میرود: الف - رودخانه: مجرایی است طبیعی که آب به طور دایم یا فصلی در آن جریان داشته باشد. ب - نهر طبیعی: مجرایی است که آب به طور دایم یا فصلی در آن جریان داشته و دارای حوضه آبریز مشخصی نباشد. پ - نهر سنتی: مجرای آبی است که به وسیله اشخاص به صورت غیر مدرن احداث شده باشد. ت - مرداب: زمین باتلاقی، مسطح و پستی است که دارای یک یا تعدادی آبراهه باشد و معمولاً" در مد بزرگ دریا زیر آب رود، همچنین اراضیپستی که در مناطق غیر ساحلی در فصول بارندگی و سیلاب غرقاب شده و معمولاً در تمام سال حالت باتلاقی داشته باشد. ث - برکه: اراضی پستی است که در اثر جریان سطحی و زیر زمینی آب در آنها جمع شده و باقی میماند. ج - مسیل متروک: مجرایی طبیعی است که تحت تأثیر عوامل طبیعی یا غیرطبیعی، امکان حدوث سیلاب در آن وجود نداشته باشد. چ - شبکههای آبیاری و زهکشی و کانالها: مجاری مستحدثهای هستند که به منظور آبرسانی، سالم سازی اراضی و یا انتقال آب ایجاد شده یامیشود. ح - بستر: آن قسمت از رودخانه، نهر یا مسیل است که در هر محل با توجه به آمار هیدرولوژیک و داغاب و حداکثر طغیان با دوره برگشت 25ساله به وسیله وزارت نیرو یا شرکتهای آب منطقهای تعیین میشود. در مناطقی که ضرورت ایجاب مینماید سیلاب با دوره برگشت کمتر یا بیشتر از 25ساله ملاک محاسبه قرار گیرد، سازمانهای آب منطقهای حسب مورد با ارایه نقشههای مربوط و توجیهات فنی از حوزه ستادی وزارت نیرو مجوز لازم رااخذ خواهند نمود. تغییرات طبیعی بستر رودخانهها، مسیلها یا انهار طبیعی در بستر سابق تأثیری نداشته و بستر سابق کماکان در اختیار حکومتاسلامی است، لیکن حریم برای آن منظور نخواهد شد. خ - حریم: آن قسمت از اراضی اطراف رودخانه، مسیل، نهر طبیعی یا سنتی، مرداب و برکه طبیعی است که بلافاصله پس از بستر قرار دارد و بهعنوان حق ارتفاق برای کمال انتفاع و حفاظت آنها لازم است و طبق مقررات این آییننامه توسط وزارت نیرو یا شرکتهای آب منطقه ای تعیین میگردد.حریم انهار طبیعی یا رودخانهها اعم از اینکه آب دایم یا فصلی داشته باشند، از یک تا بیست متر خواهد بود که حسب مورد با توجه به وضع رودخانه یانهر طبیعی یا مسیل از هر طرف بستر به وسیله وزارت نیرو تعیین میگردد.