در این آیین نامه اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار می روند: الف ـ سازمان: سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری. ب ـ قانون: قانون توسعه صنعت ایرانگردی و جهانگردی ـ مصوب ۱۳۷۰ ـ و اصلاح بعدی آن. ج ـ تأسیسات گردشگری: واحدهایی که پس از اخذ مجوزهای لازم از سازمان و با رعایت قوانین و مقررات مربوط به شرح زیر تأسیس یا فعالیت می نمایند:
- هتل، متل و مهمانپذیر.
- مراکز اقامتی خودپذیرایی شامل هتل آپارتمان ها، زایرسراها و خانه مسافرها.
- اقامتگاه های بوم گردی و اقامتگاه های سنتی.
- مراکز تفریحی و سرگرمی گردشگری.
- مجتمع ها، اردوگاه ها و محوطه های گردشگری.
- مراکز گردشگری سلامت از قبیل مجتمع های سلامت تندرستی و آب درمانی و هتل بیمارستان.
- محیط ها و پارک های طبیعت گردی و گردشگری روستایی و عشایری.
- مراکز گردشگری ساحلی و دریایی.
- واحدهای پذیرایی و انواع غذاخوری های منفرد بین راهی موجود.
- تأسیسات اقامتی و پذیرایی واقع در مجتمع های خدمات رفاهی بین راهی.
- واحدهای پذیرایی واقع در پایانه (ترمینال) فرودگاه ها، پایانه های مسافربری زمینی برون شهری، دریایی و ریلی.
- واحدهای پذیرایی واقع در پایانه های مسافری مرزی کشور.
- سفره خانه های سنتی.
- مناطق نمونه گردشگری.
- دهکده های سلامت.
- دفاتر یا شرکت های خدمات مسافرتی و جهانگردی. دـ دستگاه اجرایی: دستگاه های اجرایی موضوع ماده (۵) قانون مدیریت خدمات کشوری ـ مصوب ۱۳۸۶ـ.