هزینههای قابل قبول در محاسبه مالیاتی به شرح زیر میباشد: الف - کرایه مکانی که برای پیشه لازم است هر گاه محل پیشه ملکی باشد استهلاک آن پذیرفته خواهد شد. ب - کلیه هزینههایی که برای نگاهداری و نیازمندیهای محل پیشه و کالا و اثاثیه لازم است از قبیل سوخت - روشنایی - حقالشرب - آبدارخانه- پست و - تلگراف و تلفن. ج - بهره وجوهی که برای رفع حوایج شغلی یا تحصیل سود بیشتر وام گرفته شده است. د - حقوق - دستمزد - مزایا و فوقالعاده - هزینه سفر (راجع به شغل) - دلالی - حقالزحمه - حقالعملهای پرداختی و هزینه تبلیغات و پذیراییهای مربوط به شغل. ه - بهاء ملزومات اداری و ابزار و آلاتی که در ظرف کمتر از یک سال از بین میرود و قیمت آنها جزء سرمایه محسوب نشده باشد و تعمیراتمربوط به ماشین آلات. و - وجوه پرداختی بابت بیمههای مربوط به کسب از قبیل بیمههای حمل و نقل - آتشسوزی - دزدی - طوفان - غرامت پرداختی به کارگران و امثال آن - همچنین حق بیمههای مربوط به کارمندان و کارگران که بر طبق قانون کارفرما مکلف به پرداخت آن میباشد. ز - حقوق و حقالامتیاز و سایر عوارضی که به دولت یا شهرداریها پرداخت میشود (به استثنای مالیات بر درآمد و متعلقات آن. ح - مطالبات لاوصول به شرط اثبات آن از طرف مؤدی و این قبیل مطالبات اگر در سالهای بعد وصول شود باید به درآمد سالی که وصول میشودمنظور گردد. ط - مخارج ضروری مربوط به پیشه که به عللی در سالهای قبل پرداخت نشده در سالی که پرداخت میشود قابل پذیرش است.