در این آیین نامه اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار می روند: الف ـ سازمان: سازمان هواپیمایی کشوری. ب ـ وسیله پرنده: وسیله ای است که بتواند در نتیجه عکس العمل هوا به جز عکس العمل هوا در برابر سطح زمین، خود را در هوا نگاهدارد. پ ـ سانحه: برای وسایل پرنده با سرنشین رویداد ناشی از عملیات وسایل پرنده در فاصله زمانی ورود اولین فرد به وسیله پرنده به منظور پرواز تا پیاده شدن آخرین فرد از آن و برای وسایل پرنده بدون سرنشین در فاصله زمانی که وسیله پرنده آماده حرکت به قصد پرواز باشد تا زمانی که وسیله پرنده (در انتهای پرواز) متوقف می شود و سـیستم پیش رانش اصلی خامـوش می گردد، مشروط به وقوع یک یا چنـد مورد از موارد زیر: 1ـ فردی در هنگام حضور در وسیله پرنده یا در بیرون از آن در اثر برخورد مستقیم به هر قسمت از وسیله پرنده از جمله اجزای جداشده از آن و یا در اثر قرارگرفتن در معرض مستقیم گاز خروجی موتور جت وسیله پرنده دچار آسیب منتهی به مرگ شده یا متحمل آسیب جدی بدنی شود.
در صورتی که آسیب منتهی به مرگ یا آسیب جدی بدنی ناشی از علل طبیعی (مانند سکته قلبی)، خودکشی، کشته شدن فرد توسط فرد دیگری و یا صدماتی که به مسافرین غیرمجازی که خارج از منطقه ای که بطور معمول مسافران و خدمه پرواز در آن جای می گیرند پنهان شده است، باشد از شمول تعریف سانحه مستثنی می باشد.
آسیب منتهی به مرگ آسیبی است که در آن فرد آسیب دیده در فاصله زمانی (30) روز پس از سانحه فوت نماید. 2ـ وسیله پرنده متحمل صدمه شود یا دچار خرابی سازه ای گردد به گونه ای که بر استحکام سازه، کارآیی و یا خصوصیات پروازی وسیله پرنده تأثیر گذاشته و به طور معمول نیاز به انجام تعمیرات عمده (ضمیمه «13» (major repair) ) و یا تعویض قطعات متأثر از رویداد بر روی وسیله پرنده داشته باشد.
در صورتی که خرابی و صدمه محدود به موتور، پوشش موتور و یا متعلقات آن باشد و یا صدمه محدود به ملخ ها، نوک بالها، آنتن ها، لاستیکها، ترمزها، سطوح پوششی موثر در کاهش نیروی پسا، فرورفتگی و یا سوراخ جزیی در پوسته وسیله پرنده باشد از شمول تعریف سانحه مستثنی می باشد. 3ـ وسیله پرنده ناپدید گردد و یا به طور کامل غیرقابل دسترسی گردد.
زمانی وسیله پرنده ناپدید شده محسوب می شود که عملیات جستجو خاتمه پیدا کرده اما هنوز لاشه وسیله پرنده پیدا نشده است. ت ـ حادثه: وقوع هر نوع رویدادی به غیر از سانحه در رابطه با عملیات وسایل پرنده که در ایمنی عملیات پرواز اثر داشته و یا بتواند اثر داشته باشد. ث ـ حادثه شدید: حادثه ای که وضعیت آن بیانگر یک سانحه قریب الوقوع می باشد.
تشخیص سانحه با حادثه شدید صرفاً با توجه به نتیجه آنها توسط سازمان مشخص می شود.
نمونه های حادثه شدید در ضمیمه (13) پیمان ذکر گردیده است. ج ـ بررسی سـانحه یا حادثه: فرآیندی که به منـظور پیشگیری از وقوع سوانح و حوادث انجام می گیـرد و شامل جمع آوری و تـجزیه و تحلیل اطلاعات بدست آمده، نتیـجه گیری و تعـیین علل سانـحه و حادثـه و در صـورت لزوم ارایـه توصیـه های ایمنی می شود. چ ـ نـماینده رسمی ذیصلاح: شخصی که از سوی یک کشور تعیین می شود تا در فرآیند بررسی سانحه که توسط کشور محل واقعه انجام می شود شرکت نماید. این شخص بر اساس صلاحیـتهای لازم از سوی مرجع ذیصلاح بررسی سوانح انتخاب می شود. ح ـ مشاور: شخصی که از سوی یک کشور تعیین می شود تا به منظور کمک و همفکری در معیت نماینده رسمی ذیصلاح در فرآیند بررسی سانحه شرکت نماید. ایـن شخص بر اساس صلاحیتهای لازم از سوی مرجع ذیصلاح بررسی سوانح انتخاب می شود. خ ـ دستگاه ثبت و ضبط پروازی: هر نوع وسیله ثبت و یا ضبط کننده که به منظور تکمیل بررسی سوانح و حوادث در وسیله پرنده نصب می شود. د ـ مسئول بررسی: شخص یا کمیته ای با انتخاب سازمان که مسئولیت سازماندهی، هدایت و کنترل بررسی سانحه یا حادثه به عهده او گذارده می شود. ذ ـ حداکثر جرم: حداکثر جرم گواهی شده برخاست وسیله پرنده. رـ بهره بردار: شخص حقیقی یا حقوقی که با واسطه یا بی واسطه امور مربوط به عملیات پرواز وسیله پرنده را به عهده دارد. زـ گزارش مقدماتی: گزارشی که توسط مسئول بررسی به منظور ابلاغ و انتشار فوری اطلاعات بدست آمده در مراحل اولیه بررسی سانحه تهیه می شود. ژـ گزارش تکمیلی: گزارشی که براساس الزامات فصل هفتم ضمیمه (13) پیمان شیکاگو و مطابق با الگوی ایکائو، توسط سازمان تهیه و به ایکائو ارسال می شود. س ـ گزارش نهایی: گزارشی که پس از اتمام مراحل بررسی سانحه توسط سازمان براساس استانداردهای فصل (6) ضمیمه (13) پیمان شیکاگو تهیه می شود. ش ـ توصیه ایمنی: پیشنهادی که از طرف مقام ذیصلاح کشور عهده دار بررسی سوانح و براساس اطلاعات بدست آمده از بررسی های انجام شده، به منظور پیشگیری از بروز سوانح و حوادث ارایه می گردد. ص ـ آسیب جدی بدنی: جراحتی که به شخصی بر اثر سانحه وارد شده و موجب وقوع یک یا چند مورد از موارد زیر می گردد: 1ـ بستری شدن شخص به مدت بیش از چهل وهشت ساعت در فاصله زمانی هفت روز اول بعد از ورود جراحت. 2ـ شکستگی استخوان (به جز شکستگی انگشتان دست و پا و یا استخوان بینی). 3ـ خونریزی شدید، آسیب به عصب، عضله و یا زردپی. 4ـ آسیب دیدن اعضای داخلی بدن. 5 ـ سوختگی بدن از نوع دو و سه و یا هر نوع سوختگی بیش از پنج درصد. 6 ـ ورود صدمات ناشی از آلوده شدن به مواد عفونی و تشعشعات رادیواکتیو. ض ـ کشورطراح: کشوری که دارای صلاحیت قانونی نسبت به سازمان مسئول طراحی نوع وسیله پرنده می باشد. ط ـ کشور سازنده: کشوری که دارای صلاحیت قانونی نسبت به سازمان مسئول مونتاژ نهایی وسیله پرنده می باشد. ظ ـ کشور محل واقعه: کشوری که در قلمرو تحت حاکمیت آن سانحه و یا حادثه به وقوع می پیوندد. ع ـ کشور بهـره بردار: کشوری که محل اصلی فعالیت تجاری بهره بردار در آن واقع شده و یا اگر چنـین محلی وجود ندارد، محل سکونت دایمی بهره بردار در آن واقع شده باشد. غ ـ کشور محل ثبت: کشوری که وسیله پرنده در آنجا به ثبت رسیده باشد. ف ـ برنامه جامع ایمنی هوانوردی کشوری: مجموعه ضوابط و فعالیت هایی که به منظور ارتقای ایمنی هوانوردی کشور توسط سازمان تهیه، ابلاغ و اجراء خواهد شد.