در این آییننامه، اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار میروند: الف ـ روستایی: کسی که به طور ثابت در روستا ساکن است. تعریف روستا مطابق قانون تعاریف و ضوابطتقسیمات کشوری ـ مصوب 1362 ـ میباشد. ب ـ عشایر: ساکنان بخش عشایری موضوع ماده (5) قانون تعاریف و ضوابط تقسیمات کشوری ـمصوب1362ـ پ ـ منطقه: کل یا قسمتی از روستاها یا بخشهای عشایری یک یا چند استان. ت ـ بیمه شده: سرپرست خانوار که با پرداخت مبالغی به عنوان حق بیمه، حق استفاده از مزایای مقرر را دارد. ث ـ حق بیمه: درصدی از درآمد مقطوع روستاییان یا عشایر هر منطقه که به حکم این آییننامه و از بابت هر بیمهشده به صندوق پرداخت میگردد. ج ـ بیماری: وضع غیرعادی جسمی یا روحی که انجام خدمات درمانی را ایجاب میکند. چ ـ حادثه: اتفاقی پیشبینی نشده که تحت تأثیر عامل یا عوامل خارجی به صورت ناگهانی رخ میدهد و موجبصدمه بر جسم یا روان بیمه شده میگردد. ح ـ از کارافتادگی کلی: کاهش قدرت کار بیمه شده در نتیجه بیماری و یا حادثه به نحوی که پس از انجام خدماتدرمانی و توانبخشی طبق نظر کمیسیونهای پزشکی توانایی کار خود را بیش از 66% از دست داده باشد. خ ـ پیری: حالت بیمه شدهای که بیش از 65 سال تمام داشته باشد. د ـ مستمری: وجهی که طبق شرایط مقرر به منظور جبران قطع تمام یا قسمتی از درآمد مقطوع به بیمه شده ودرصورت فوت او برای تأمین معیشت بازماندگان وی به آنان پرداخت میشود. ذ ـ صندوق: صندوق بیمه اجتماعی روستاییان و عشایر وابسته به وزارت رفاه و تأمین اجتماعی.