رئیس قوه قضاییه علاوه بر وظایف و اختیارات موضوع قانون اختیارات و وظایف رئیس قوه قضاییه مصوب ۱۳۷۱/۱۲/۹، دارای وظایف و اختیارات مصرح در این قانون نیز به شرح زیر میباشد:
الف- ایجاد تشکیلات قضایی و اداری لازم و متناسب با وظایف مقرر در اصل یکصد و پنجاه و ششم (۱۵۶) قانون اساسی در دادگستری.
ب- انتقال قضات داوطلب به تهران و سایر شهرستانهایی که با کمبود شدید قاضی مواجه هستند در صورت مصلحت و بدون رعایت قانون نقل و انتقال قضات.
ج- پیشنهاد بودجه سالیانه قوه قضاییه و سازمانهای وابسته آن به هیات وزیران.
[به موجب قانون اصلاح ماده ۱۸ اصلاحی قانون تشکیل دادگاههای عمومی و انقلاب مصوب ۱۳۸۵/۱۰/۲۴ نسخ صریح شده است، ماده ۱۸ مذکور نیز بعدا به موجب ماده ۴۷۷ قانون آیین دادرسی کیفری نسخ شده است]
متن سابق ماده ۲ منسوخ: ریاست قوه قضاییه سمت قضائی است و هر گاه رئیس قوه قضاییه ضمن بازرسی، رأی دادگاهی را خلاف بیّن شرع تشخیص دهد آن را جهت رسیدگی به مرجع صالحه ارجاع خواهد داد.
دولت موظف است لوایح قضایی را که توسط رئیس قوه قضاییه تهیه و تحویل دولت میشود، حداکثر ظرف مدت سه ماه تقدیم مجلس شورای اسلامی نماید.
تبصره- در صورتی که دولت در مدت مذکور نتواند نسبت به تصویب و ارسال لایحه به مجلس اقدام نماید و ۳ ماه دیگر از مهلت قانونی آن بگذرد، رئیس قوه قضاییه میتواند مستقیما لایحه را به مجلس ارسال کند. (الحاقی مصوب ۱۳۹۲/۷/۳۰)
رئیس قوه قضاییه میتواند صلاحیت قضات را به سه درجه تقسیم و با در نظر گرفتن سوابق علمی و تجربی، درجه صلاحیت هر قاضی را تعیین نماید.
آییننامه اجرای این قانون توسط وزیر دادگستری تهیه و به تصویب رئیس قوه قضاییه خواهد رسید.
قانون فوق مشتمل بر پنج ماده در جلسه علنی روز یکشنبه مورخ هشتم اسفند ماه یکهزار و سیصد و هفتاد و هشت مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ ۱۳۷۸/۱۲/۹ به تایید شورای نگهبان رسیده است.
